ιστοριες

Τι αγγλικά ξέρετε;

Από  | 

Όταν ήμουν πολύ πιτσιρίκος είχα έναν φίλο εγγλέζοτον Στίβι… παίζαμε στην ίδια γειτονιά. ΣυνεχώςΟ πατέρας του εργαζόταν για μια αμερικανική εταιρεία στην ΑθήναΑν θυμάμαι καλά θα έπρεπε να ήμουν γύρω στα 5-6 ετών όταν τον πρωτοσυνάντησα. Γίναμε φίλοι όπως γίνονται τα παιδιά (κι όχι μόνο)… τον συμπάθησα και με συμπάθησε…. σε μια εβδομάδα είμασταν κολλητοί. Εκείνος πήγαινε σε αγγλικό σχολείο κι εγώ σε ελληνικό. Πολύ συχνά πήγαινα σπίτι του και παίζαμεάλλες τόσες και εκείνος στο πατρικό μουΕκείστο σπίτι τουέμαθα τα πρώτα μου αγγλικάο Στίβι ως παιδί γρήγορα προσαρμόστηκε και έμαθε ελληνικάόχι όμως και οι γονείς του…. που «αρνούνταν» να μάθουν έστω και μία λέξη…. ετσι βρέθηκα σε ενα περιβάλλον που μιλούσαν αγγλικάτο ίδιο εύκολα προσαρμόστηκα κι εγώ

Screen shot 2016-03-24 at 3.33.17 AM

Αυτή ήταν και η πρώτη μου επαφή με την αγγλική γλώσσα. Έμαθαθυμάμαινα μιλάω στην καθημερινότητααλλά δεν ήξερα ούτε να γράφω ούτε να διαβάζω. Πέρασαν τα χρόνιαο Στίβι και η οικογένειά του πήγαν στη Νότιο Αφρική και από τότε δεν είχα καμιά επαφή μαζί τουςΕτσι μέχρι να πάω στο φροντιστηριο της γειτονιάς μουη μοναδική μου επαφή με τα αγγλικά ήταν οι ταινίες στην τηλεόραση. Θυμάμαι ότι δυσκολεύτηκα πολύ με τη γραμματική, το συντακτικό, την ορθογραφία…. Ήξερα βλέπετε το μπλα-μπλααλλά δεν ήξερα το γιατιΤα έμαθα με τη λάθος σειρά. Η αλήθεια είναι ότι τα σωστα αγγλικά με τον σωστο τρόπο δεν τα‘μαθα ποτέ. ‘Εχω μεγάλη άνεση μαζί τουςαλλά δεν έχω τη γνώσηΑποτέλεσμα; Ποτε δεν μπόρεσα να απολαύσω κάποιον Άγγλο συγγραφέα στο πρωτοτυπο κείμενό του. Με άλλα λόγια: Δεν διαβάζω βιβλία στα αγγλικάαλλά πάντα σε μετάφραση.

Οταν ημουν φοιτητής εδω στην Ελλάδα πήγα για διακοπές στο ΛονδίνοΜε το που πάτησα το πόδι μου εκεί τηλεφώνησα σε δυο κολλητούς μουτον Δημήτρη και τον Μιχάλη… που σπούδαζαν εκείΠήγαμε σε μια πάμπ να πιούμε μπίρες. Με έκπληξη παρατηρησα ότι ενώ εκείνοι διάβαζανελετούσαν αγγλικά βιβλία για την επιστήμη τουςείχαν μηδαμινή επαφή με π.χ. τον μπάρμαν… που φυσικά μιλούσε σλανγκ και εκείνοι δεν καταλάβαιναν λέξηχαχαχαχα εγω τα καταλάβαινα όλα….

Ακόμα και σήμερα η σχέση μου με την αγγλική γλώσσα παραμένει η ίδια. Αν είμαι ευχαριστημένος; Για το κομμάτι της άμεσης επικοινωνίας ναιαλλά για όλο το υπόλοιπο όχι

Screen shot 2016-03-24 at 3.33.17 AM

Θυμήθηκα τις δυο αυτές ιστορίες καθώς διάβαζα αυτο που είπε ο Κωνσταντίνος Παπαμιλτιάδης, Strategic Partner στο Facebook, κάτοχος του Cambridge English: Proficiency: «“Η αγγλική γλώσσα είναι η βάση πάνω στην οποία έχτισα την καριέρα μου. Στην εργασία μου στο Facebook χρησιμοποιώ τα αγγλικά για να επικοινωνώ με τους συναδέλφους μου από όλο τον κόσμο. Κάθε μέρα κάνουμε χρήση τεχνικών όρων αναφορικά με την εμπειρία χρήστη και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να κατανοούμε απολύτως ο ένας τον άλλον. Στην ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης το Cambridge English: Proficiency αποδείχτηκε αξιοσημείωτο προσόν.”

Ε, τον ζηλεύω… πώς να γίνει τώρατου εύχομαι κάθε επιτυχία…. αλλά τον ζηλεύω. Εργάζεται για το FB! Πωπωπωπωπωπωπω!

Κάθε φορά που γράφω (και δεν ειναι η πρώτη φορά) για τα πιστοποιητικά Cambridge English …το κάνω με μεγάλη χαράαλλά βασικά με ευθύνη. Σαυτόν τον παγκοσμιοποιημένο πλανήτη όποιος δεν μιλάει/γράφει/διαβάζει αγγλικά είναι χαμένος από χέριΕιδικά τα παιδιάτο Μέλλον αυτα περιμένειας μην ξεχνιόμαστεΤο λέω ως γονιός κι όχι μόνο ως δημοσιογράφος. Τα πιστοποιητικά Cambridge English είναι το κλειδί για να φοιτήσουν τα παιδιά στο Πανεπιστήμιο που θέλουνείναι η απόδειξη ότι γνωρίζουν τη γλώσσαη απόλαυση της φοιτητικής ζωής δεν γινεται χωρίς επικοινωνία….κι όταν τους χτυπήσει την πόρτα ο επαγγελματικός ανταγωνισμόςου στις μέρες μας είναι διεθνώς σκληρότερος από ποτέ) θα έχουν αποτελεσματικό όπλο….

Νομίζω ότι μιλώ εκ μέρους των γονιών: Το όνειρό μας είναι η δική τους προσωπική και επαγγελματική ευτυχία…. Ας κάνουμε το όνειρο πραγματικότητα

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.