Οικογενεια

Όταν τα παιδιά ρωτούν

Από  | 

Πριν από κανέναν χρόνο η κόρη μου (σήμερα ετών σχεδόν 5 1/2) με είχε ρωτήσει πώς ήρθε στη ζωη ο αδελφός της.
-Στη αρχη ήταν ένα σποράκι.της είχα πει τότε. Προφανώς η απάντηση την ικανοποίησε και δεν με ξαναρωτησε.
Για να είμαι ειλικρινής το’χα ξεχάσει. Εντελώς όμως. δεν προσπάθησα να το ξεχάσω. απλώς το ξέχασα.. ήταν μια τοσο μικρής διάρκειας κουβέντα με ένα παιδί 4 ½ ετών τότε!

Μετα απο λίγο καιρό ξαπλώσαμε μαζί. Χώθηκε στην αγκαλιά μου έβαλε το πατουσίνι της στην παλάμη μου και μου είπε μελένια:

-Μπαμπά θα μου πεις μια ιστορία.

-Αμέ! Θες να σου πώς για ένα μαμούθ (έχουμε κάνει τις σχετικές διευκρινήσεις) που έγινε φιλος με μια πασχαλίτσα;

-Όχι..θέλω να μου πεις για το σποράκι.

-Ποιο σποράκι; . (αμέσως θυμηθηκα τι μου’χε πει!) είναι απίστευτο τι αποθηκεύουν μέσα στο μυαλό τους τα παιδιά.

– Το σποράκι. που μου’πες παλιά.

Ή θα έκανα τον χαζό και θαχανε αμέσως το ενδιαφέρον της και παίζει να μην με ξαναρωταγε ποτέ. ή έπρεπε να συμμορφωθώ στον κώδικα που μου έδωσε.

YPNOSAKOS

-Τι θες να σου πω;

-Εγω ημουν σποράκι;

-Φυσικά!

-Σποράκι στην κοιλιά της μαμάς… σε λέγαμε μάλιστα μπιζελάκι.

-Ναι. και σιγά σιγά αρχισες να μεγαλώνεις.

-Και ποιος της έδωσε το σποράκι.

-Στη μαμά δίνει το σποράκι ο μπαμπάς. Κατάλαβες;

-Ναι.

-Ωραια. θες να σου πώ τωρα την ιστορια με το μαμουθ που εκαν.

-Το’φαγε δηλαδή;

-Ποιο;

-Το σποράκι, που ήμουν εγώ;

-Μμμμμ όχι.

-Δεν τοφαγε; … και μου’κανε με τα χέρια την κίνηση της απορίας.Protex_gif_finalV2 (1)

-Όχι δεν τοφαγε.

-Και πώς μπήκε στην κοιλίτσα της;

-Της το’κανα δωρο!

-Το’φαγε;

-Όχι! Της τοκανα δωρο, επέμεινα.

-Εκείνη σου΄κανε δωρο;

-Βέβαιαααα! Εκανε το σποράκι μωράκι…εσενα δηλαδή.

Της άρεσε αυτό.

-Και σιγά σιγά μεγάλωνε το σποράκι;

-Ναι.

-Μεγαλωναν τα χεράκια του. τα ποδαράκια του..

-Ναι. η μυτουλα σου. τα ματάκια σου. η πατούσα σου. της την ζουληξα λίγο. τιτιβισε.

-Και δεν βαριόμουνα μέσα στην κοιλίτσα;

Τωρα όμως την είχα.. Τοξερα ότι θα ρωτησει.

-Όχι γιατι σου μιλούσαμε.

Με κοίταξε δύσπιστα αλλά το βρηκε και αστείο.

-Αφού ήμουν μέσα στην κοιλίτσα.πώς μου μιλούσατε;.. χαχαχαχαχα με κοροϊδευεις καλέ μπαμπα;

-Χαϊδευαμε την κοιλίτσα της μαμάς… εγω… οι γιαγιάδες. ο παππούς. και σου λέγαμε πώς σ αγαπάμε και σε περιμένουμε να σε πάρουμε αγκαλιά.

-Πώς μου το λέγατε; αφού δεν καταλαβαινα τότε.

-Καταλάβαινες.

-Πώς καταλαβαινα;

-Χμ. αναψα το πορτατιφ και την κοίταξα στα μάτια. οι άνθρωποι δεν λένε σ αγαπω μόνο με λόγια.

-Ε;

Της χάίδεψα με λατρεια την πατούσα.

-Το καταλαβαίνεις ότι σ’ αγαπώ;

-Πώς;

Της ξαναχαϊδεψα την πατούσα.

-Ετσι! Καταλαβαίνεις ότι σ αγαπω.

-Ναι.

-Όταν σου χαίδευει το πατουσίνι η μανούλα καταλαβαίνεις ότι σ αγαπά;

-Ναι.

-Ο παππούς; Η γιαγιά;

-Ναι!

-Όταν σου πιάνει την πατούσα ο κύριος που πάμε για να πάρεις καινούργια παπούτσια καταλαβαινεις ότι σ αγαπά;

-Χαχαχαχαχαχα! Όχι καλέ μπαμπά.. Χαχαχαχα.

– Είδες; Λέμε σ αγαπώ χωρις λέξουλες. Ε ετσι καναμε και εμείς. χαϊδευαμε την κοιλίτσα της μαμάς και συ ήξερες ότι σ αγαπάμε. Ναι;

-Ναι!

-Καληνυχτα. Σβηνω το φως.

-Καληνυχτα.

..

-Κι ο Σμούντα μ’αγαπάει. μου το είπε.

-Πώς σου τοπε….δεν μιλανε οι γάτες..

-Οταν ηρθα μου φιλησε την πατούσα. χαχαχαχαχαχα. δεν εχει χερια ο Σμούντα.

-Σωστα. Καληνυχτα!

-Καληνυχτα!

ΠΗΓΗ

BIBLIA_GYNAIKES_COMMERCIAL_1200x627

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.