Διαφορετικα

Όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων

Από  | 

Ένας αγώνας καθημερινός…να προσπαθείς να τα καταφέρεις σε όλους τους τομείς: δουλειά, σχέση, φίλους. Σίγουρα κάπου δεν τα καταφέρνεις το ίδιο καλά. Σίγουρα είσαι καλύτερος σε κάποιο τομέα. Καλύτερος είπα; Όχι, δεν είναι θέμα καλύτερου ή χειρότερου. Είναι θέμα προτεραιοτήτων. Τι εννοώ; Για παράδειγμα, για μένα είναι πιο σημαντικό να πιω ένα καφέ με τη μάνα μου, παρά να βγω με τη Μαρία, την ξεχασμένη φίλη μου, η οποία με θυμάται μόνο όταν δεν βρίσκει άλλη παρέα.

Προτιμώ δηλαδή να επενδύσω τη μία ελεύθερη ώρα στη μάνα μου, η οποία θα μου μιλάει για τη θεια μου την τάδε, για το φαγητό της Πρωτοχρονιάς, για τα σεντόνια που δε σιδερώνω, για τον Χάρη που έκανα λάθος που δεν τον παντρεύτηκα, γιατί ήταν καλό παιδί και δημόσιος υπάλληλος και έδειχνε πως με αγαπάει, για τον Δημήτρη που δε του φέρθηκα όπως του άξιζε και όχι στη Μαρία, η οποία θα με τρελάνει πάλι με τις σχολικές επιδόσεις της κόρης της και τις ερωτικές του εραστή της. Και θα το προτιμήσω, επειδή για μένα τη δεδομένη στιγμή, είναι πιο αληθινό, πιο ξεκούραστο, λιγότερο απαιτητικό.

Ίσως, από την άλλη, κάποιες φορές να είναι πιο σημαντικό για μένα να τα κλείσω όλα, κινητά, σταθερά, υπολογιστές, μάτια, μυαλό, καρδιά και να μείνω μόνη μου…Μη φανταστείς πως θα το αντέξω για πολλή ώρα, ή πως το κάνω για να σκεφτώ κάτι ή κάποιον…Το αντίθετο…Το κάνω για να μη σκεφτώ τίποτε, κανέναν, ούτε προβλήματα που χρίζουν άμεσης αντιμετώπισης, ούτε χαρές που θέλω να γευτώ, ούτε πρόσωπα… Δέκα λεπτά κενό…ησυχία εξωτερική, σιωπή εσωτερική…κι αυτό ναι, κάποιες φορές είναι προτεραιότητα, γιατί είναι σαν να κάνω ένα restart μες τη μέρα, ν’ ανασκουμπώνομαι, να μηδενίζω το κοντερ και ξανά από την αρχή.

Όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων.

Ο Χρήστος, που γνώρισες στο facebook και μιλάτε ένα χρόνο, αλλά ακόμη δεν σου στέλνει να βρεθείτε από κοντά…Δεν είσαι η προτεραιότητα του, απλά… Ο Γιάννης, με τον οποίο βγήκατε για ένα καφέ, αλλά δε σε πήρε τηλέφωνο για να τα ξαναπείτε…Δεν είσαι η προτεραιότητά του, απλά. Το κείμενο που έστειλες σε καινούριο προϊστάμενο  για έγκριση και περιμένεις να σου πει πως εγκρίθηκε για να προσληφθείς, κι ακόμη περιμένεις και ποτέ και τίποτε δεν εγκρίνεται κι ούτε ενημερώνεσαι…Δεν είσαι η προτεραιότητά του, απλά…Εγώ, που κάποιος εκεί έξω περιμένει να του πω πόσο θέλω να τον δώ κι όμως δεν το κάνω, γιατί απλά δεν είναι η προτεραιότητά μου.

Φοβάμαι πως δεν πιστεύω πια σε ευχές, πιστεύω  όμως σε αλήθειες. Ναι, οι ευχές λέγονται πιο εύκολα και τις ακούς πιο ευχάριστα. όμως την αλήθεια αν καταφέρουμε να την πούμε και να τη δεχτούμε, ίσως αρχίσουν σιγά σιγά οι ευχές να είναι πιο πιθανόν να πραγματοποιηθούν. Μία ευχή και μία αλήθεια από μένα για το τέλος… Εύχομαι μια μέρα να γίνουμε όλοι η προτεραιότητα κάποιου και η αλήθεια είναι πως όντως θα γίνουμε..

A presto

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.