ιστοριες

Οι φιλενάδες

Από  | 

Ήταν μεσημέρι Σαββάτου πριν από 4 μήνες όταν χτύπησε το κινητό μου και στην άλλη μεριά της γραμμής, μου μίλησε μια συμμαθητρια μου απ το Γυμνάσιο!!!!!!

Θα κάνουμε reunion μου είπε…. Έτσι, εκείνο, το άλλο…εισαι μέσα;;; πιο μέσα της είχα πει δεν πάει… Εννοείται.. κι αν χρειαστεί η βοήθεια μου σε κάτι, ενημερώστε με..

Και έτσι ξεκίνησε ένα τετράμηνο ταξίδι στο παρελθόν και στην ανεμελια του τότε….με πολύ προετοιμασία και ακόμα περισσότερο ενθουσιασμό!!!

Έγινε μια συνομιλία στο viber και σιγά σιγά, μαζευτηκαμε εκεί 130 άτομα….

Του τρελου το πανηγύρι!!!! 47χρονοι με ψυχή 17χρονων… Όπως τότε… όπως παλιά… με καλαμπουρια, με γέλια, με διάθεση  τέτοια, που θα λεγε κανείς αν μας έβλεπε, ότι δεν  άγγιξε την ψυχή μας ούτε μέρα!!!!

Η πολυποθητη συνάντηση έγινε.. και στεφθηκε με απόλυτη επιτυχία.. πως θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικα;;;Έχοντας όλοι την ίδια λογική, του ωραίου όμως παραλογου;;;; Βρεθήκαμε μια ολόκληρη μέρα από το πρωί .. και δεν υπήρξε ένας από εμάς, που έφυγε το βράδυ εκείνο χωρίς να νιώσει συγκίνηση και χαρά για όσα πέρασε και μοιράστηκε μαζί με τους υπόλοιπους!!!!!

Μέσα σε όλα αυτά τα αγαπημένα πρόσωπα, τους παλιούς φίλους και συμμαθητές μια παρεουλα γλυκιά και ζεστή ξεχώρισε για μένα…

6 πρόσωπα γυναικεία, που τότε στο σχολείο(και μάλιστα από την πρώτη τάξη του Δημοτικού για τα συγκεκριμένα) είχαμε σχέσεις και παίζαμε όλες μαζί μα και μαλλιοτραβιομασταν επίσης….. και μετά αφού τελειώσαμε τις μαθητικές μας υποχρεώσεις, χαθηκαμε!!!κάποιες και σε άλλες πόλεις.. Για 29 ολόκληρα χρόνια!!! κι όμως σαν ανταμωσαμε, έμοιαζε λες και ήταν η προηγούμενη μέρα, που είπαμε γειά και πήρε η καθεμία τον δρόμο για το σπίτι της…

Είναι η καρδιά των ανθρώπων περίεργο όργανο… χτυπάει κανονικά, εκεί στη θέση της, με ένα ρυθμό συνηθισμένο που πλέον δεν σου δίνει καμία αφορμή να ασχοληθείς μαζί της.. κι έρχεται μια στιγμή που βαράει αλλιώς και σε κάνει να απορεις.. σε κάνει να σκέφτεσαι πως κοίτα να δεις..είχα ξεχάσει αυτόν τον χτυπο!!!!

Αυτό τον χτυπο μου ξυπνησαν οι 6 φιλενάδες μου… που από το Φεβρουάριο γίναμε αχωριστες… που κάποιες φορές μιλάμε μόνο μέσα από ένα κινητό όλες μαζί, αλλά είναι σαν να είμαστε κοντά, δίπλα η μία στην άλλη…

Καθεμία με τη ζωή της, την οικογένεια της, τη δουλειά της… την καθημερινότητα της… καθεμία με διαφορετικές εμπειρίες στα τόσα χρόνια που πέρασαν και είμασταν χωριστά… τις υποχρεώσεις, τις χαρές και τις δυσκολίες!!! Καθεμία διαφορετική…. κι όλες μαζί να συνθετουμε μια υπέροχη συμφωνία.. κι ήρθαμε έτσι και γίναμε μια γροθιά… λες και η μοίρα θέλησε να μας  βγάλει όλες, απ το αδιάκοπο μοτίβο που ζούμε… να νοιαζομαστε, να δείχνουμε την αγάπη μας, να ξεσπαμε σε γέλια, να πειραζομαστε, να βοηθαμε η μία την άλλη… να στηρίζουμε η μία την άλλη… να μαλωνουμε η μία την άλλη…να λέμε τα στραβά και τα καλά μας…να αναλυουμε την κάθε μας μέρα, να ξέρουμε τί φάγαμε χθες, που πήγαμε σήμερα, πως θα κινηθούμε αύριο…

Αβίαστα, αυθόρμητα και αληθινά!!!!

Εχω αποκτήσει στη ζωή μου πολύ καλές φίλες που τις λατρεύω.. και το ίδιο κι εκείνες εμένα… Που ζήσαμε μαζί γεγονότα και καταστάσεις, που μας έδεσαν και παραμενουμε έτσι!!! ποτέ δεν είχα παράπονο για τις φιλίες μου, όλες είναι ανεκτιμητες και έχουν μέσα μου, μια θέση ξεχωριστή !!!

Μα αυτά τα κορίτσια, μου θυμίζουν όλο εκείνο που είχα, το έχασα και τώρα το ξαναβρηκα…

Να χτυπάει το τηλέφωνο και να σου λένε, έλα, θα βρεθούμε.. και ενώ ξέρεις πως όλα τρέχουν και πρέπει  να τα φτάσεις.. να τα αφήνεις για να πας να τις συναντήσεις!!! να ακούς το γκλινκ στο κινητό και να χαίρεσαι, γιατί ποιος ξέρει πάλι τι συζήτηση ανοίξαμε και τί χαμός  έχει να γίνει από τα γέλια..

Να οργανώνεις εκπλήξεις, δώρα, συναντήσεις, με μια χαρά μικρού παιδιού και μια σοβαρότητα εθνικου ζητήματος …. χαχα….

Μου δίνουν εκείνη την ανεμελια, την ξενοιασια, την αθώα τρέλα… και ξέρω πως κι εγώ το ίδιο ακριβώς δίνω σε όλες…γιατί ακόμα και βλακεια να πω, στο μυαλό το δικό τους, έχει την ίδια βαρύτητα που έχει και στο δικό μου….

τέλειο;;;;

7 κορίτσια!!! που μεγαλώσαμε, μα μείναμε ίδιες… που λέμε σ αγαπώ η μία στην άλλη, πιο πολλές φορές απ όσες έχει πει η Αλιφερη στην καριέρα της…

Που το » όλες» το λέμε και το εννοούμε και το «για πάντα», το πιστεύουμε τόσο πολύ !!!!

(Βιουγιουκλακη, Χριστινοκοριτσο, Ουταρχος, Αθεοφοβη,Νατασακι,Λενιω )

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.