Χωρίς κατηγορία

ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΤΗΡΙΟ

Από  | 

Είναι φίλη σου! Εκτός πλάκας. Μια χαρά θα περάσετε παρέα…

Μια 28χρονη φίλη μου είπε προχθές πάνω στην κουβέντα, «Κλιμακτήριος; Ίου. Προτιμώ να πεθάνω!»

Έμεινα κάγκελο. Ρήλυ; Προτιμάς να πεθάνεις, μπαμ και κάτω, ντεντ κανονικά,  πριν την κλιμακτήριο; Πότε δηλαδή, στα 35, στα 45; Επειδή έχω χάσει (από θάνατο δυστυχώς) φίλες στα 35 και στα 45 και στα 55… μου ήρθε να την αρπάξω από το μαλλί ουρλιάζοντας ΕΙΣΑΙ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ;

Και μετά σκέφτηκα πόσο μεγάλο ταμπού είναι η κλιμακτήριος ακόμα και σήμερα: τόσο, ώστε μια γυναίκα 28 χρονών νομίζει ότι είναι προτιμότερος ο θάνατος ο ίδιος από την κλιμακτήριο. Την θεωρεί αρρώστια, ή τέλος/φινάλε, ή ξεφτίλα, ή ντροπή – η έκφραση «ήρθανε κάτι κλιμακτηριακές» χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει ένα είδος ξεφτίλας.

Και δεν είναι τίποτα από όλα αυτά, είναι απλώς το τέλος της αναπαραγωγικής φάσης της γυναίκας! Ξεμπερδεύεις με τις εγκυμοσύνες, δεν φοβάσαι μην μείνεις έγκυος εκεί που μυρίζεις τον κρίνο, σταματάνε και όλα τα όχι-ευχάριστα-καθόλου θέματα της περιόδου (πόνοι κοιλιάς, αιμορραγίες, πονοκέφαλοι, λιποθυμικές τάσεις, εξάντληση, σερβιέτες τριών διαφορετικών απορροφητικοτήτων,  μανία να τρώς γλυκά/αλμυρά, αϋπνίες, κλάματα, θυμοί, εκρήξεις, ότι έχει η κάθε μία…) Αν πάλι δεν έχεις μείνει έγκυος ποτέ και το μετανιώνεις τώρα στα 50, πράγμα σπάνιο (συνήθως αν έφτασες ως εδώ, δεν το μετανιώνεις…) η επιστήμη μπορεί να σε καταστήσει έγκυο σε όποια ηλικία, έχεις-δεν-έχεις περίοδο, έτερον εκάτερον.

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, αν έκανες παιδιά ή όχι. Το θέμα είναι πως είτε έκανες είτε δεν έκανες, σε κάποια φάση της ζωής σου ανάμεσα στα 45 και στα 55 ιδανικά, θα περάσεις κλιμακτήριο – και όχι, δεν θα «χτυπηθείς» από την κλιμακτήριο, μια και δεν είναι νόσος ούτε καλικάντζαρος να σε χτυπήσει κάτω σαν χταπόδι. Θα μπείς στην κλημακτηριακή φάση. Θα αλλάξουν διάφορα λοιπόν. Αλλάζουν συνέχεια πράγματα στη ζωή και στο σώμα σου, κι αν θέλεις να πιστεύεις ότι δεν αλλάζουν, σόρυ αλλά να πας να το κοιτάξεις: τίποτα δεν μένει ίδιο από χρόνο σε χρόνο, τι-πο-τα! Ούτε καν η Ακρόπολη.

Οπότε, έφτασες στη Μεγάλη Αλλαγή. Και διαβάζεις στο Καταραμένο ότι θα παχύνεις, θα σου πέσουνε τα μαλλιά, θα βγάλεις δερματικά, θα ιδρώνεις σα χαμάλης, θα ανάβεις, θα σβήνεις, θα κλαις, θα ουρλιάζεις στον άνεμο, θα καταθλίβεσαι, θα κατουριέσαι απάνω σου, θα έχεις πόνους στα κόκαλα και στις αρθρώσεις, πονοκεφάλους, κοιλόπονους, ξηρότητα κόλπου, ξηρότητα ματιών και κάμποσα άλλα που τα ξεχνάω.

Τα ξεχνάω γιατί έχω περάσει κλιμακτήριο κανονικά σαν άνθρωπος, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΠΑΘΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. Έπαθα ένα-δύο, μιλάμε για ψιλολοίδια,  και τα αντιμετώπισα όπως αντιμετωπίζεις ένα συνάχι – με κολπικά υπόθετα ωραιότατα ή λιπαντικό ωραιότατο επίσης, που έτσι κι αλλιώς είναι χρήσιμο σε κάθε σπίτι (ξεκινάω όπως βλέπετε από τα πιο σημαντικά…) Έχω πάρει δύο κιλά στα 3-4 χρόνια, που δεν τα χάνω επειδή τρώω, όχι επειδή κλιμακτηριάστικα: μεγαλώνοντας είτε είσαι άντρας είτε γυναίκα, κινείσαι λιγότερο, αράζεις περισσότερο, με αποτέλεσμα να παχαίνεις πιο εύκολα με την ίδια ποσότητα τροφής, ακόμα και με μικρότερη ποσότητα. Δεν υπάρχει το «δεν τρώω και παχαίνω», παχαίνεις άμα τρως και δεν ξεκουνιέσαι να περπατήσεις/τρέξεις/καλπάσεις 7 χιλιόμετρα την ημέρα τουλάχιστον. Που άμα είσαι 60 χρονών, σόρι αλλά βαριέσαι, προκειμένου να μην πάρεις τους δρόμους σκαλώνεις  στην παραμικρή δικαιολογία (βρέχει, θα βρέξει, κάνει ζέστη/κρύο/υγρασία, δεν έχω καλά παπούτσια, μπορεί να έρθει κάποιος, έχω φαί στο φούρνο, αμάν να βγάλω τα φρύδια μου κλπ κλπ).

Πάμε παρακάτω. Δεν σου πονάει ΤΙΠΟΤΑ επειδή είσαι στην κλιμακτήριο, πονάει επειδή δεν κινείσαι, ίσως δεν έχεις κινηθεί αρκετά, ίσως σου λείπει κάποιο στοιχείο ή, κυρίως ύπνος και ξεκούραση –  όχι επειδή περνάς φάση αλλαγής. Ιδρώνω πότε πότε, αλλά πάντα ίδρωνα οπότε δεν σκάω κι όλας, φοράω βαμβακερά και άρχισα να χρησιμοποιώ αποσμητικό (του Κορρέ, που μου αρέσει η μυρωδιά και δεν είναι καλλιαρντό).  Τι άλλο; Ε τίποτα σας λέω. Ξαναβρίσκω συνήθειες της παιδικής ηλικίας: κοιμάμαι μισή ώρα μέσα στη μέρα όποτε αρπάζω την ευκαιρία γιατί αλλιώς δεν θα δουλέψω το βράδυ ως τις 2.00-3.00. Αν δεν έχω κοιμηθεί, την πέφτω από τις 12.00-1.00 (ξυπνάω μαύρα χαράματα να πάω τα παιδιά μου στο σχολείο.) Παίρνω συμπληρώματα διατροφής  με σίδηρο, βιταμίνες, τα πάντα. Χάνω μυϊκό όγκο όπως όλοι οι άνθρωποι που μεγαλώνουν, κρεμάνε διάφορα πράγματα στο σώμα μου που όμως είναι αναμενόμενο, δεν περιμένεις ότι θα φτάσεις στα 100 με το βυζί στο πηγούνι.

Φυσικά και υπάρχουν περιπτώσεις γυναικών που ταλαιπωρούνται – η πρόωρη κλιμακτήριος είναι συνήθως πολύ δύσκολη κατάσταση, κι ακόμα χειρότερα αν οφείλεται σε ιατρικούς λόγους, σε χειρουργικές επεμβάσεις. Δεν μιλάω για αυτές τις περιπτώσεις. Το να περάσεις κλιμακτήριο στα 30 σου είναι τρομερό, σίγουρα είναι σοκ για τον οργανισμό και για σένα… Αναφέρομαι στην φυσιολογική κλιμακτήριο, στο «κλείσιμο ενός κύκλου». Που ανοίγει ένας άλλος κύκλος, εννοείται, όποτε κλείνει ο ένας. Δεν μένουμε έξω από τον κύκλο να κλαίμε που δεν μας παίζουνε.

Μην φρικάρετε κορίτσια, αν είστε στα πρόθυρα της κλιμακτηρίου: been there, bought the t-shirt, και αν είχα να διαλέξω ανάμεσα σε εφηβεία/έναρξη περιόδου και κλιμακτήριο, με τα χίλια θα διάλεγα την δεύτερη. Βρείτε ένα κατάλληλο συμπλήρωμα διατροφής, βαμβακερά βρακιά, κι είστε οκέυ. Οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες – υπόθετα, λιπαντικά, μίνι σερβιετάκια, αλλαγή της μυρωδιάς του σώματος και απώλεια μυϊκού όγκου με ελαφριά αύξηση βάρους, σκεμπεδάκι, μαξιλαράκια – είναι της πλάκας στην τελική. Ναι, αν οι άντρες περνούσανε κλιμακτήριο θα είχανε ανακαλυφθεί χίλιοι φαρμακευτικοί τρόποι αντιμετώπισής της… αλλά υπάρχουν (οι φαρμακευτικοί τρόποι), υπάρχει η Θεραπεία Αποκατάστασης Ορμονών. Απλώς είναι «ανδρική» επιλογή, με φάρμακα, μια ορθολογική «λύση» τσάκα τσάκα σε κάτι που, αν είσαι γυναίκα, δεν είναι πραγματικό πρόβλημα… είναι ένα  φυσικό στάδιο της ζωής που αν σε τσαταλιάζει εσένα προσωπικά, μπορείς να το αντιμετωπίσεις εναλλακτικά με ότι σε φωτίσει ο θεός: γιόγκα, ομοιοπαθητική, περπάτημα, διατροφή, διαλογισμό… σίγουρα όμως (με την καμία) όχι με θάνατο…

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.