ιστοριες

Μια θυμωμένη (με το δίκιο της) μαμά!

Από  | 

Χθες, αργά το βράδυ τυχαίνει να δω ένα σκίτσο σε μια μαμαδοσελίδα μ ‘ενα μωρό να »κοιμάται» στη παραλία. Πολλές φορές, επειδή έχω πατήσει »μου αρέσει» σε διάφορες σελίδες με οικογενειακά θέματα και κυρίως σε σελίδες που σχετίζονται με νήπια και τις συνήθειες τους απλά για να έχω μια παραπάνω γνώση επι του θέματος, (μεγάλο κακό αυτές οι ιστοσελίδες με τις πορωμένες που ότι λένε νομίζουν οτι είναι κ το σωστό και καθιστούν τον εαυτό τους καλύτερο απο τον καθένα) σκέφτηκα οτι αυτό το σκίτσο σχετίζεται με τα παιδάκια που κοιμούνται μπρούμυτα.

Αστραπιαία ήρθε στο μυαλό μου ο γιος μου , ο οποίος απο νεογέννητο είχε την απαίτηση να κοιμάται μπρούμυτα. Γέλασα, χωρίς να διαβάσω καν τον τίτλο και μπήκα να δω τι λέει για τα παιδάκια που κοιμούνται με αυτόν τον τρόπο. Έτσι πίστευα. Ήμουν σίγουρη οτι θα ήταν άλλο ένα κείμενο με το πόσο έξυπνα είναι τα παιδάκια που κοιμούνται πλάγια, ανάσκελα, μπρούμυτα, πώς να του κόψετε αυτή τη συνήθεια κλπ.

Έκανα τεράστιο λάθος. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ ΝΑ ΤΟ ΑΝΟΙΞΩ.

Ακριβώς απο κάτω είχε το ίδο μωρό να »κοιμάται» κατ’αυτόν τον τρόπο σε ‘ενα ξύλινο κρεβάτι. Συνεχίζω πιο κάτω. Τότε ανακαλύφθηκε η τραγική ιστορία του. Έμεινα κοκκαλο αρκετή ώρα να κοιτάζω την εικόνα. Με διέλυσε. Ποτέ δεν έχω συγκινηθεί με καμια ιστορία παιδιού που γεννήθηκε και την ανέβασε πχ κάποιος γυναικολόγος στο φέισμπουκ για να μνημονεύσει το θαύμα.

Ποτέ δεν ήμουν πορωμένη στα θέματα μητρότητας, πάντα άκουγα πολλές γνώμες και πάντα προσπαθούσα να δικαιολογήσω ακόμα και τις »κολλημένες» γνώμες. Ποτέ δεν έχω κλάψει βλέποντας μωρά να γεννιουνται. Μα χθες…Πάλι δεν συγκινήθηκα… Θύμωσα γιατί σκέφτηκα τον γιο μου. Πως μπορει όλοι να βρεθούμε σε αυτή τη τραγική θέση. Νευρίασα τόσο πολύ που εν έτη 2015 , υπάρχουν άνθρωποι βασανισμένοι, θύματα πολέμου, άνθρωποι που τα έχασαν όλα , που δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει και ειδικότερα μικρά παιδιά που τα ξεβράζει το κύμα χωρίς να έχουν γνωρίσει τι σημαίνει να ζεις με ειρήνη κ αγάπη.

Φυσικά , το μωρό που απεικονιζόταν δεν είναι το μοναδικό θύμα. Υπάρχουν χιλιάδες παιδιά σε όλο τον κόσμο που πεθαίνουν απο διάφορες ασθένειες, απο ασιτία και άλλα τόσα. Μη πάμε μακριά. Στην Ελλάδα κάθε μέρα χάνονται πολλές ψυχές θύματα της οικομικής κρίσης. Λυπάμαι που δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για να αλλάξει αυτό. Που δεν μπορούν όλοι δια μαγείας να ζουν όμορφα και ήρεμα. Και μη μου πείτε οτι τους σώζουν εδώ στην Ελλάδα χωρίς ανταλλάγματα κτλ. Όλοι τη δουλειά τους κάνουν. Τα ζούμε απο πολύ πολύ κοντά εδώ στη Σάμο.
Πάμε να πιούμε τον καφέ μας τώρα και να βγάλουμε το μεσημέρι καμια selfie σε καμιά παραλία.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.