ιστοριες

Mε αφορμή μια ξεχασμένη ξύλινη κουτάλα!

Από  | 

Είμαι γοητευμένος με μια φαγωμένη ξύλινη κουτάλα
Τι ζέστη έχει φάει, τι γεύσεις έχει ανακατέψει, τι καψίματα – ξεχασμένη κοντά στο μάτι ή στο γκάζι, τι ακρωτηριασμούς – έχει σπάσει το πάνω μέρος της, αλλά επειδή ως φαίνεται ήταν ψηλή και λυγερή έχει ακόμη χόρο για ένα μουσκεμένο χέρι να την πιάνει και να την μετατρέπει στη συνέχειά του – μέσα στον τέτζερη, ή και μέσα στο τηγάνι!MOOU
Μάλλον ξεκίνησε σε κάποιον τόρνο, δεν μπορώ να φανταστώ ότι είναι χειροποίητη – σκαλισμένη σε κάποιο κομμάτι ξύλου. Μπορεί να είναι ελιά, ή γάβρος (ένα ξύλο που είναι πολύ καλό για εργαλεία γιατί ειναι πολύ σκληρό – αν το βρείτε για το τζάκι προτιμήστετο, καίγεται αργά και πολύ όμορφα), δεν έχει και σημασία.
Με ταϊζει μάλλον σαράντα χρόνια, άρα είναι από ξύλο που αντέχει! Πολλοί από αυτούς που τάισε έχουν φύγει.
Όποιος έχει φάει από το φαϊ που έχει αναλάβει έχει ζητήσει και δεύτερη μερίδα!
Ακόμη και η άκρη, εκεί που έσπασε έχει πια λειανθεί και δεν ενοχλεί τη μαγείρισσα ή τον μάγειρα που τη χρησιμοποιεί.
Η χούφτα έχει επίσης υποστεί μια φθορά, από μια βαθουλή έλλειψη έχει γίνει μια βαθουλή έλλειψη με ένα κενό στη δεξιά πλευρά, έχει φθαρεί, αλλά διατηρεί ένα χρώμα σα βρεγμένο κοκκινόχωμα και πλέον ως σπασμένη χωράει εύκολα στη θήκη με τα χωρίσματα για κουτάλια, μαχαίρια, πηρούνια κλπ.7aa304e041386a77a7f0f6cb543cae5d6ea3ff19_m
Και είναι τόσο γεναιόδωρη! Χωράει σχεδόν μισή μερίδα φαϊ, πολύ εύκολα σερβίρεις, δηλαδή γρήγορα, να μην περιμένουν οι πεινασμένοι στο τραπέζι!
Γλυκειές μελιτζάνες με καρότα, μοσχαράκι κομμένο σε μερίδες σβησμένα με κρασί και σάλτσα τομάτας, Φακές, Πιλάφια, σπετζοφάι, Ρεβυθάδα, αρακάς και τι δεν έχει περάσει από την κοιλότητά της!
Εκεί στο συρτάρι, στη δεξιά πλευρά, περιμένει να την ξαναβάλει πάλι στη δουλειά!cord4
Χρόνια τη βλέπω και τη χρησιμοποιώ τα καλοκαίρια, και πάντα σκέφτομαι αυτά που τώρα αξιώθηκα να μοιραστώ μαζί σας!
Το φαγητό δεν είναι μόνο η μασαμπούκα για να γεμίσεις την κοιλιά σου! Είναι ιεροτελεστεία, ακόμη και σήμερα που γίνετια πιο χαλαρά, αλλά με πιο ταχείς ρυθμούς από ότι στο παρελθόν. Δημιουργεί δεσμούς και σίγουρα αναμνήσεις!
Πείνασα κιόλας, αλλά ειμαι στο γραφείο και θα φάω απ’ εξω! Ίσως γι’ αυτό θυμήθηκα όλη αυτή την ιστορία!
Καλή όρεξη!


KATHISMATA2

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.