Η Λίλα αλλού

H Θεά Αθηνά!

Από  | 

Παντα πιστευα πως ανα περιοδους στην ζωη μας εμφανιζονται ανθρωποι που, ως απομηχανης μικροι Θεοι, με εναν στριφογυριστο, αναρχο μα συναμα σαν το νερακι που ρεει, χορο, διαλυουν την ομιχλη του μυαλου μας και μας δειχνουν τον δρομο που χασαμε.26694198_1616312128444312_163901135_n

Ειναι αμετρητες οι φορες που απο παιδι χανομουν στις σκεψεις μου, στις καταστασεις, εχανα τον δρομο για να βγω απο την ομιχλη  Ενα δευτερολεπτο λοιπον πριν πω τα παραταω, μου δινοταν η απαντηση, μεσα απο μια ματια, μια φραση, ενα τραγουδι που μπορει συχνα να ακουγα μα ποτε δεν ειχα προσεξει τους στιχους.

Γυρω στα 8 μου λοιπον στη ζωη μου μπηκε μια γλυκια Κρητικοπουλα, νυφη απο ξενο τοπο οπως λεγοταν στην γειτονια. Η Αθηνα.

Η δικια μου απο μηχανης Θεα.

Τα πρωτα χρονια την εβλεπα μονο τα καλοκαιρια μιας και μαζι με τον συζυγο της ειχε παρει αποσπαση για καποιο ελληνικο σχολειο της Γερμανιας. Η Αθηνα ηταν καθηγητρια Αγγλικων. Καλλιεργημενη, ομορφη σαν τον ηλιο, με ενα χαμογεκο και δυο ματια που παντα με εκαναν να την κοιτω με το στομα ανοιχτο. Ηταν ο κηπος μου. Ενας κηπος γεματος με ολων των λογιων τα αγριολουλουδα της κρητικης φυσης.

Οταν λοιπον η Αθηνα επεστρεψε πλεον με την οικογενεια της στην Χαλκιδα για παντα, εγινε η δασκαλα μου. Η δασκαλα των Αγγλικων που με εκανε να λατρεψω και αργοτερα να ακολουθησω τον ιδιο δρομο, η δασκαλα της χαρας που ελειπε απο την ζωη μου. Μαζι της εκανα μαραθωνιες κουβεντες οπως με κανεναν αλλον στον μικροκοσμο μου, μαζι της εμαθα να παλευω γιατι παντα υπαρχει ενα φως στο τελος του τουνελ.  Εκλαψα απειρες φορες στην γεματη γλυκα αγκαλια της, καθισα στο ιδιο τραπεζι και εφαγα απο το φαγητοπου με τοση αγαπη ειχε ετοιμασει για τα παιδια της, κοιμηθηκα στην αγκαλια της το βραδυ που αισθανθηκα πως ολος ο κοσμος μου γκρεμιστηκε και ξυπνησα με ελπιδα.

Παντα την θυμαμαι να περναει απο το σπιτι μου πηγαινοντας προς το δικο της ,  να μου στελνει τα γλυκα μαμαδιστικα φιλια της και να σχηματιζει με τα χειλη της την λεξη «Σαγαπω«.

Οπως πριν λιγες μερες….οταν της εστειλα το 1ο κειμενο μου

«…..ειναι δυσκολo να αγωνιζεσαι αλλα για σενα  αυτο ειναι προκληση. Δεν σε φοβαμαι. Εισαι δυνατη. Εχεις αποδειξει πως εισαι λιονταρι. Χαιρομαι ιδιαιτερα για την στηλη που πηρες! Ειμαι σιγουρη για σενα. Ειναι ο πλουτος που εχεις μεσα σου. Επιτελους αποκαλυψε τον

Ειμαι κοντα σου. Το ξερεις. Και τωρα πιο πολυ.

Σαγαπω πολυ πολυ!!!»

26694257_1616317601777098_2035728926_n

Οταν ημουν παιδι ειχα βρει εναν κηπο,

για να κρυβομαι εκει, απ’την ζωη οταν λειπω.

Οταν ημουν παιδι, ειχα κρυψει εναν ηλιο

ναχει ο δρομος μου φως, κι η σιωπη μου εναν φιλο.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.