ιστοριες

Η μόδα πάει σχολείο (και μένει στην ίδια τάξη)!

Από  | 

Λοιπόν, στα σχολεία υπάρχουν πολλές κατηγορίες για να κατατάξεις τα κορίτσια ανάλογα με το ντύσιμο τους! Αυτή που ντύνεται άγρια. Αυτή που ντύνεται προκλητικά –αλλά πολύ λέμε! Αυτή που ντύνεται σαν Λολίτα, δηλαδή στα παστέλ αλλά με όλα όσα δεν πρέπει, να φαίνονται. Αποτέλεσμα; Να χάνουν τα καλύτερα τους χρόνια για να μοιάσουν σε κάποιες 25άρες και βάλε! Βρε κορίτσι μου, να το βάλεις το μινάκι σου αλλά όχι και στο σχολείο! Και το πιο αστείο, ή θλιβέρο, όπως το πάρει κανείς; Οι περισσότεροι καθηγητές ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ!

Εντάξει, δεν λέω να κατσαδιάζουν τις καημένες τις κοπελίτσες, αλλά έχω ακούσει καθηγητές να λένε διάφορα ή πίσω απ τις πλάτες τους, ή εντελώς προσβλητικά μπροστά τους, ενώ δεν έχουν μπει ποτέ στον κόπο να τους πουν πως είναι το αποδεκτό ντύσιμο για το σχολείο. Τέσπα, μην βγαίνω εκτός θέματος –ξανά!

nabokofΑς εστιάσουμε στο ότι οι περισσότερες ντύνονται σαν Λολίτες… Σε περίπτωση που δεν γνωρίζετε, ο χαρακτηρισμός «Λολίτα» βασίζεται σε ένα βιβλίο του Βλαντίμιρ Ναμπώκοφ … Χα! Όχι ότι το έχω διαβάσει, μη νομίζετε, δεν με αφήνει η μάνα μου, ΑΛΛΑ το γκούγκλαρα και έμαθα!

Και τώρα, θα σας μιλήσω από προσωπική εμπειρία. Εγώ στο σχολείο, (Ναι καλέ, είμαι ακόμα στο σχολείο) πάω πολύ άνετα ντυμένη, πχ:τζιν, φαρδιά μακριά μπλούζα και τα αγαπημένα μου σταράκια ή adidas. Το αποτέλεσμα είναι να θεωρούμαι άλλοτε συντηρητική και άλλοτε  αδιάφορη για την μόδα. Εγώ όμως κυρά μου, δεν πάω κουνιστή λυγιστή στο σχολείο σαν την στυλίστρια της Miley Cyrus!  Άντε πάλι, με συγχωρείτε, βγήκα ξανά εκτός θέματος…

Ένα άλλο είναι ότι κάποιες κοπέλες έρχονται στο σχολείο σαν χήρες… κατάμαυρα τα πάντα όλα, ίχνος χρώματος! Κάτσε όμως, και έμενα μου αρέσει πάρα πολύ το μαύρο, και όκεϊ το φοράω αρκετά αλλά και με κάτι να κάνει αντίθεση, βρε αδερφέ! Και δεν μιλάω για τα λυκειόπαιδα, που, όκεϋ, ‘ντάξει,  ας φορέσουν αυτές ότι θέλουν.. γιατί οι περισσότερες ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ξέρουν τι κάνουν .. αλλά για τα γυμνασιάκια… 1η, 2α, 3η γυμνασίου που είναι λες και πέθανε κάποιος συγγενής ή αγαπημένος (χτύπα ξύλο) και είναι να βάλεις τα κλάματα, ρε παιδί μου ..

eiri3Αα! Και κάποιες κάποιες βάφονται: Μαύρο κραγιόν (το όποιο ΛΑ-ΤΡΕ-ΥΩ όταν πηγαίνει με κάτι) μαύρο ρουζ και είναι κάτι σαν συνδυασμός… χήρας-γκοθούς.

spectumΑαα! και μερικές κάνουν και ψεύτικο σεπτούμ (αν ενδιαφέρεστε, έχει αναγνωριστεί από ένα βιντεάκι στο youtube… το είδα και εγώ, έτσι από περιέργεια… Όχι ότι θέλω να το κάνω και εγώ αυτό, δεν θέλω να κάνω την καημένη την μανούλα μου να πάθει καρδιακό, είπαμε!) .

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι όλες μας χάνουμε τα καλύτερα μας χρόνια για να μοιάζουμε σε κάτι 25χρονες, που είμαι 99,5% σίγουρη πως μόλις φτάσουμε σε αυτές τις ηλικίες θα ευχόμαστε να γυρνάγαμε πίσω τον χρόνο .

Λοιπόν, πάω να αγοράσω «μοδάτα» ρούχα τώρα για να μην με λένε συντηρητική, αλλά ούτε και ψώνιο… βέβαια το τελευταίο είναι μια άλλη ανάλυση για το μέλλον»…

PS: Η Ειρήνη Βουτσαδάκη, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 2003 και είναι Σκορπιός. Ακούει πολύ μουσική, χορεύει hip hop, ζωγραφίζει καρδιές με γκλίτερ, τρώει παγωτά, αγαπάει πολύ τα μωρά, τα σκυλάκια, αδέσποτα και καλομαθημένα ράτσας, το σκούρο μπλε χρώμα, φυσικά το Internet, τους 5SOS, τη μικρότερη της αδελφή και οι καλύτερες της φίλες είναι οι Κίκη, Άννα, Κέλλη, Δέσποινα, Ιωάννα, Καρολίνα, Μελίνα και Δώρα! Τον ελεύθερο χρόνο τους βγάζουν όλες selfie για το Instagram.

PS2.Οι πρόλογοι γραφονται στην αρχή. Αλλιώς είναι επι-λογος. Όμως αυτος εδώ είναι ένας προλογος στο τέλος.

Γιατί;

Επειδή αν ήταν στην αρχή θα καπέλωνε το υπέροχο κείμενο της 12χρονης Ειρήνης…ε, ναι είναι η κόρης των φίλτατων μου φίλων Γιάννη και της Αλεξάνδρας… και αυτό δεν το επιτρέπω στον εαυτο μου.

Τα παιδιά δεν είναι τρόπαια μας…είναι αυτά που θα μας δείξουν το μέλλον… όχι «θα»…το παίρνω πίσω… το γραφω σωστά: μας δείχνουν το μέλλον…

Και όποιος δεν κοιτά το μέλλον είναι ηλίθιος.

Και κάτι άλλο:

Τα παιδιά τα αγαπάς όταν έχεις δικά σου.

Κι εγώ έχω.

Σε καμαρώνω πιτσιρικίνι μου!

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.