ΑΝΘΗ

Η κεντροαριστερή καρδιά μου

Από  | 

Κάθε φορά που περνάω μια δυσκολία επαγγελματική και είναι τόσες πολλές αυτές οι φορές, θυμώνω με τον πατέρα μου κι ας μη φταίει αυτός. Του χρεώνω όλες μου τις αποτυχίες και τις δυσκολίες, επειδή δεν κατάφερε να μας βάλει μέσα στο σύστημα. Επειδή σε όλη τη του ζωή πολεμούσε για τα ιδανικά, χωρίς να γλείφει και να παρακαλά κανέναν, ούτε καν για τα παιδιά του.

-«Μόνη σου..θα τα κάνεις όλα μόνη σου, εμείς δεν ξεπέφτουμε σε κανέναν, μυαλό έχεις, πόδια-χέρια έχεις..μόνη σου όλα»

Σήκωνε μόνο σημαίες…Πράσινες πάντα μ έναν ήλιο επάνω άσπρο. Σήκωνε εμένα στους ώμους του για να δω από μακρυά τον Ανδρέα να μιλάει στην Πλατεία Αριστοτέλους.

-«Βλέπεις Ανθουλίτσα τι κόσμος έχει έρθει»; «Κάτσε να σε σηκώσω πιο ψηλά, τον βλέπεις τον Ανδρέα»;

Κάθε φορά που μιλούσε ο Ανδρέας, ερχόταν στο σχολείο, χτυπούσε την πόρτα, έμπαινε στην τάξη κι έλεγε στον δάσκαλο:

-«Να σας πάρω λίγο την Ανθή»;

O δάσκαλος ήξερε πως ο πατέρας μου με παίρνει, όχι για να με πάει στην παιδική χαρά ή σε παιδικό πάρτυ, αλλά σε πολιτική συγκέντρωση του Ανδρέα.

-Ρε μπαμπά, ο κόσμος αλλάζει, προσαρμοζόμαστε…άσε το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα..Έτρεχες σε όλη σου τη ζωή σε συγκεντρώσεις, τους ψήφιζες κι όμως ούτε ένας δε σε βοήθησε..ούτε εσένα, ούτε κανέναν μας, όλα μόνοι μας τα κάναμε.

-«Χάρες δε θα ζητάς από κανέναν, την ιδεολογία σου δε θα την πουλήσεις για κανένα δημοσιοϋπαλληλίκι, θα σαι περήφανη»..

-Τι περήφανη ρε πατέρα; Αυτό μας έφαγε…Δε τη βλέπεις την Μαρία του θείου Στράτου; Με το λύκειο και το lower την έβαλε ο θείος στο Δήμο και δουλεύει…

-«Ο θειος σου είναι πουλημένο τομάρι, εγώ δε φιλάω κατουρημένες ποδιές για να βολευτείς σ ένα γραφείο»

Ο πατέρας μου δούλευε εργάτης σε δυο δουλειές. Δε τον θυμάμαι Χριστούγεννα ή Πάσχα στο σπίτι….μόνο δουλειά. Το μόνο που ζητούσε, ήταν τις Κυριακές να βγαίνω και να του αγοράζω το ΕΘΝΟΣ για να το διαβάζει όταν επέστρεφε.

Αυτοδημιούργητος, έκανε σπίτια, αυτοκίνητα, ταξίδια…

-«Χάρη στο ΠΑΣΟΚ, Ανθή μου, ήρθε ο Ανδρέας και βγήκε ο κόσμος χωρίς να φοβάται να μιλάει στα καφενεία, ο Ανδρέας έδωσε δουλειές, δουλεύαμε κι εγώ κ η μάνα σου και καταφέραμε έστω αυτά τα λίγα»…

Πολλές φορές αστειευόμενος μου έλεγε:

-«Η καρδιά σου θα ναι πάντα πράσινη, στην ιδεολογία και στην ομάδα»… Και η αλήθεια είναι πως αυτό ήταν σαν μια ευχή και κατάρα για μένα, καθώς έμπλεκα σχεδόν πάντα με κεντροαριστερούς και Βάζελους..

-Μπαμπά, θέλω να γνωρίσεις κάποιον, θέλει να ρθει στο σπίτι…

-Κόμμα και ομάδα, πες μου…

-Φώφη και Άρης…

-Κλαμμένη να μη σε ξαναδώ κι ας είναι και Γαύρος…

(Το κόμμα αδιαπραγμάτευτο…χαχα)

A presto

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.