ιστοριες

Η αδιόρατη κατάνυξη!

Από  | 

Δεν είμαι ο τύπος του ανθρώπου που έχω κόλλημα με τα τυπικά της θρησκείας… πιστεύω βαθιά, αλλά με τον δικό μου τρόπο… Δεν θα κάνω εκατό μετανοιες και θα κοινωνησω δέκα φορές το χρόνο, ούτε θα πάω κάθε Κυριακή στην Θεία Λειτουργία.. αλλά ένα κεράκι θα μπω να το ανάψω έτσι στο άσχετο, αν νιώσω την ανάγκη… και θα κάνω και την προσευχουλα μου, μπορεί κι εκεί που κάθομαι και πίνω τον καφέ μου… Έτσι μου βγαίνει, έτσι το αντιλαμβάνομαι .. Πάμε παρακάτω..
Το Πάσχα είναι μια γιορτή που δεν έχει όπως τα Χριστούγεννα, δέντρα στολισμενα και σπίτια φωταγωγημενα, φορτωμένα στη λάμψη μήνες πριν ,ώστε να το πάρεις χαμπάρι… έρχεται μπαμ μπαμ και φεύγει σε μια βδομάδα μέσα…αντε δύο μέχρι την Κυριακή του Θωμά… αν δεν ήταν τα αυγα που βαφουμε και κάνα τσουρεκι που ψήνουμε, εκτός της Αναστασης που συνήθως πάμε όλοι για το κλασσικό δεκάλεπτο, ούτε που θα το παίρναμε μυρωδιά….
Εκεί λοιπόν έρχεται η εκκλησία.. που αν πας αυτές τις μέρες,κάνει την παρουσία της συγκεκριμένης γιορτής ακόμα πιο έντονη… Η αδιορατη θλίψη στον αέρα, η κατάνυξη, οι ακολουθίες των Παθών Του Κυρίου….. Το ζεις διαφορετικά… όλα αυτά σε βάζουν στο κλίμα….
Η εκκλησία που πηγαίνω εγώ , είναι συνοικιακη.. συνελοντι ειπειν, πάμε οι κάτοικοι της δικής μας περιοχής που λίγο πολύ όλοι γνωριζόμαστε και σπάνια όμως βλεπομαστε … Άνθρωποι που μπορεί να έχεις να δεις κάνα χρόνο, σίγουρα θα τους συναντήσεις αυτές τις μέρες, εκεί που φιλας την Παναγιτσα… θα σε σπρωξουν, θα σε πατήσουν κι εκεί που είσαι έτοιμος να κοιτάξεις με άγριο βλέμμα και να χωσεις λίγα, λες ένα «ωωω Βαγγέλη ,εσύ είσαι;;; τι γίνεσαι ρε παιδί;;; » και κάνεις και το σταυρό σου,φιλας και την εικονιτσα, λες και τα νέα σου και χα χα και χου χου……γιατι τον Βαγγέλη , είχες να τον δεις από περισυ, τέτοιες μέρες πάλι… και λογικά πάλι του χρόνου θα τον ξαναδείς, πάνω κάτω με το ίδιο σκηνικό… Και μέχρι εδώ καλά…. γιατί πέρα από τα όμορφα και αναπάντεχα που σου προσφέρει ο εκκλησιασμος την Μ. εβδομάδα, έχεις και την τιμή να
σε παρακολουθεί το άγρυπνο μάτι των Κυριών της επιτροπής της ενοριας..Αγαπημένες φυσιογνωμίες κάθε εκκλησίας που σέβεται τον εαυτό της..που τέτοιες μέρες είναι οι καλύτερες τους….και η μεγάλη μου συμπάθεια… (πως είπατε;;)
Τις συγκεκριμένες τις ξεχωρίζεις με την πρώτη ματιά.. κάθονται όλες μαζί 5-6 στη σειρά, δίπλα από τα παγκαρια και κάνουν το face control… ποιος μπήκε, τί φοράει, αν είναι μόνος ή με παρέα… Συνήθως όταν αποδοκιμαζουν μια εμφάνιση, αρχίζουν τα συνομωτικα ψου ψου μεταξύ τους και με τρόπο, κάποια απ όλες έρχεται και σου εκφράζει την ένσταση τους, σ αυτό που βλέπουν… «μα με παντελόνι Μ. Πέμπτη ήρθες βρε κοπέλα μου;;;»… τέτοια άνεση στην παρατήρηση, που βάζεις στοίχημα ότι το χουνε σπουδάσει …. Επίσης εκτελούν χρέη ατυπου τροχονομου, για την ομαλή διεξαγωγή της κίνησης μέσα στο Ναό….» όχι εκεί, μην στέκεσαι αγόρι μου, περνάνε τα εξαπτερυγα»… Ενίοτε κάνουν και τον παρκαδορο «σας παρακαλω νεαρε, εδώ έχει στασιδι η τάδε κυρία, της παίρνετε τη θέση» … γιατί εκτός των άλλων, οι θέσεις και τα στασιδια είναι πιασμενα ρεζερβε… από ανέκαθεν..καθε μία μεγάλη σε ηλικία , έχει τη μεριά της και πού να την κουνησεις… δεν πα να μπει έγκυος, άτομο με μπαστούνι… οι κυρίες έχουν δώσει στο μαιτρ παύλα αρχηγό επιτροπο, καλό μπουρμπουρη καθώς φαίνεται και τίποτα δεν τις ταράζει… Αλλάζουν το μέρος που βάζεις το κερί, γιατί και ποιος δεν ξέρει ότι πάει σε συγκεκριμένο σημείο στο μανουαλι, κάνουν το γνωστό συρτο «σσσσσ», όταν το ποιμνιο αρχίζει και πιάνει την ψιλή κουβεντα, εκεί ανάμεσα στα Κύριε ελεησον, καθαρίζουν τις εικόνες με οινόπνευμα,ρίχνοντας βλέμματα φωτιά, στην πιτσιρικα που ασπαστηκε με κραγιόν..πηγαινοφερνουν το ταμείο της Αγάπης και κοίτα μη ρίξεις κάτω από ευρώ, γιατί σε κόβουν τί τσιφουτης είσαι και πάει περίπατο και η Αγάπη και όλα…. τέτοια πράγματα καθημερινά της πίστεως…..
Είναι ανεπίσημα υπεύθυνες για τα πάντα και επεμβαινουν σε κάθε γεγονός που μπορεί να διαταραξει τη ροή της λειτουργίας..και εννοείται σε όλους όσους έχουν σκοπό να την βλαψουν…σε όλους, εκτός αν έχεις κάποια απ αυτές γνωστή..
Όπως τυχαίνει με μένα ας πουμε…Που μπήκα χθες, καλησπερισα εκείνη που γνωρίζω, μου χαμογελασαν όλες μαζί με νόημα κουνωντας με συγκαραβαση και πλήρη αποδοχή το κεφάλι… με άφησαν να σταθώ όπου ήθελα..δεν με στραβοκοιταξαν που δεν είχα βιβλιαρακι με τους ψαλμους να τα πω κι εγώ παρέα τους.. και άκουσα να μουρμουριζουν «ααα η Βασουλα, είναι νύφη της Μενης.. πολύ καλή η πεθερά της κι αυτή όμως το καλύτερο κορίτσι»…γιατί κοντά σε όλα τα προηγούμενα, ξέρουν και τα πάντα από το που κρατάει η σκουφια σου, μέχρι αν προτιμάς το κρέας σου καλοψημενο ή όχι!!! δεν είναι κουτσομπολες, αλιμονο, απλά η θέση τους επιβάλλει να έχουν άποψη και ενημέρωση για τον πάσα ένα….
Βέβαια όταν ο ιερέας βγαίνει στην ωραία Πύλη και ξεκινάει το ευαγγέλιο, σηκωνονται όρθιες και κάνουν ένα σταυρό από τον ουρανό, μέχρι και τη γη,αλλά αυτό δείχνει απλά την έντονη ευλαβεια, πίστη και προσηλωση τους στα Αγια …μην είμαστε καχυποπτοι….. όχι…
Κι ας ψιθυριζει ταυτόχρονα κάποια απ αυτές την ώρα που τελειώνει το σταυρό της «πάρε κοπέλα μου έξω το μωρό, δεν βλέπεις ότι γκρινιάζει και δεν αφήνει να ακούσουμε την λειτουργία;;;;»
Καλό Πάσχα!!!! ❤️

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.