People

O Φάνης, πατέρας, άνδρας, μάγκας, κύριος!

Από  | 

Σταθμος Λαρισης. 1 τα ξημερωματα. Βαλιτσες, θλιψη και δυο παιδια κουρασμενα. Προορισμος Αεροδρομειο …και back to Stockholm….

Ταξι! Μπες κυρια με τα παιδια μεσα θα κουβαλησω εγω τις βαλιτσες. Φανης. Γυρω στα 60 και κατι. Μαγκας, αρσενικος , ομορφοπαιδο στα νιατα του, γαλανοματης απο την Αρτα.

«Που σας παω κυρια; τα παιδια βολευτηκαν; να κλεισω το παραθυρο μην κρυωσουν; «

Ξεκιναμε.

«Εγω ειμαι ο Φανης. Απο την Αρτα. Μενω εδω, στο κεντρο μαζι με τα καλα του και τα κακα του, τον ηλιο του και τις σκοτεινες του γωνιες. Δεν φοβαμαι. Βγαινω παντα για δουλεια μετα τις 12. Ειστε κυρια η πρωτη μου κουρσα. «

Αμιλητη. Χαμογελο παγωμενο, συγκαταβατικο. Φωνη βραχνη, μαγκικη.

» Εχω και εγω εναν γιο, 23 χρονων. Η περηφανια μου. Δεν τον βλεπω συχνα. Χωρισαμε με την μανα του πολλα χρονια πριν. Δεν ειχε καταλαβει πως ημουν η οικογενεια της. Με εκανε να αισθανομαι σογαμπρος και ο Φανης ανοιξε μια μερα την πορτα και εφυγε. Τωρα ζω μονος. Χρονια πολλα. Το πρωι κοιμαμαι και το βραδυ δουλευω. Τα κανω ολα μονος μου. Μαγειρευω, πλενω τα ρουχα μου, καθαριζω και σκεφτομαι παντα την περηφανια μου»

babis banner2

Παλιακος, σκεφτηκα! Και σκληρος ανθρωπος. Απο αυτους που πιστευουν οτι μπορουν να τα κανουν ολα μονοι τους και δεν εχουν αναγκη απο κανεναν…

» Εγω κυρια ηθελα η γυναικα μου να στηριζεται πανω μου και οχι να κρεμεται απο τα χειλη του πατερα της. Δουλευα και το πρωι τοτε, δεν φοβομουν το φως της μερας. Και το βραδυ οταν γυριζα, εμπαινα στο σπιτι μου και ημουν ακουραστος. Επαιρνα το παιδι μου αγκαλια και τα ξεχνουσα ολα. Παντα με τα χερια γεματα. Δεν ηθελα φαι στο τραπεζι, δεν με ενοιαζαν τα φρεσκοσιδερωμενα πουκαμισα, δεν κοιταζα αν το σπιτι ηταν καθαρο… την αγαπη ηθελα να βλεπω στα ματια της. Την προσμονη του γυρισμου μου. Και εκεινη » ο μπαμπας μου σημερα ειπε πως….»

Φανης ο ταξιτζης. Μερικα πραγματα μενουν αναλοιωτα στον χρονο. Χοροπηδανε μεσα μας, μηδενιζουν το χασμα γενεων.

Τα λαθη του ενος μπορουν να καθορισουν την πορεια του αλλου. Ο Φανης δουλευει μονο το βραδυ πια… στους ερημους δρομους της Αθηνας. Μενει μονος, μαγειρευει μονος, πλενει τα ρουχα του μονος…. με παραπονο, με θλιψη, με περηφανια για τον γιο του που δεν βλεπει συχνα

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.