ιστοριες

Ελληνίδα μάνα, αυτός ο όλεθρος

Από  | 

Τα πράσινα νερά του Αιγαίου, με τα κύματα να αναδιπλώνουνται σε έναν συνεχόμενο χαλαρό ρυθμό, χαδεύουν απαλά την άμμο, σαν το χέρι ενός λιοκαμένου κοριτσιού που μπλέκει το χέρι στα μαλλιά του και τα διορθώνει, λες και τα μαλλιά ενός τέτοιου κοριτσιού χρειάζονται διόρθωση…

Η μικρή ταβέρνα με τις ψάθινες καρέκλες μπροστά στην παραλία είναι λες και δεν την έφκιαξε χέρι ανθρώπου, αλλά τη σμίλεψε αυτό του ίδιου του Θεού μια μέρα που, αφού ήπιε μπόλικη ρακή και εύφρανε την καρδιά του, θέλησε να κάμει κάτι αλλιώτικο, κάτι ανώτερο από το συνηθισμένο.

Ο ήλιος είναι πάνω στο άρμα του και, καθώς καμουτσικιάζει τα αφηνιασμένα άτια του, από τα άγρια ποδοβολητά τους φεύγουν πύρινες ακτίνες που ευφραίνουν τις καρδιές των ανθρώπων στο ονειρεμένο αυτό μέρος.

Εκείνη κάθεται στο μπροστινό τραπεζάκι, σταυροπόδι. Είναι το λιοκαμένο κορίτσι της πρώτης πρότασης…

Έχει μακριά στρουφιστά μαλλιά που πέφτουνε μέχρι τη μέση της, σοκολατένια επιδερμίδα και φοράει ένα κοντό λευκό λουλουδάτο φόρεμα που με το πρώτο ψιθύρισμα του αέρα σηκώνεται τόσο όσο χρειάζεται για να δώσει υποσχέσεις στη φαντασία των ανδρών…

Ο χρόνος παγώνει…

Και ξαφνικά ακούγεται μια φωνή.

ΚΩΣΤΑΚΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ, ΜΗΗΗΗΗΗΗΗ, ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ, ΜΗ, ΕΧΕΙ ΠΕΤΡΕΣ ΕΚΕΙ, Κ Ω Σ Τ Α Κ Η Η Η Η Η Η Η Η Η Η Η Η Η Η Η, ΜΗΗΗΗ, ΡΕ ΛΕΩΝΙΔΑ (Λεωνίδας είναι με ανοιχτά πόδια μπροστά σε παραλία και του μπεγλερίζει τα κουμπουρδέλια το κύμα ενώ πίνει την μπίρα του) ΠΕΣ ΚΙ ΕΣΥ ΚΑΤΙ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΕΛΑ ΕΔΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!

Μπράβο, Ελληνίδα μάνα.

Μπράβο, γαμώ το Θεό σου, ηλίθια, κατέστρεψες το όνειρο και μαζί με αυτό και τον καζαντζακικό πρόλογο, που χρειάστηκε να ξαναδιαβάσω το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» για να καταφέρω να τόνε γράψω.

Βέβαια, το ότι αν με διάβαζε ο Καζαντζάκης θα αυτοχτόναγε με κωλοδάχτυλο είναι άλλο θέμα, αλλά δε γαμιέται.

Μπράβο και πάλι μπράβο, Ελληνίδα μάνα.

Μπράβο για όλες τις φράσεις που κατά καιρούς έχεις ξεστομίσει, για τις φορές που έχεις ευνουχίσει ό,τι κινείται γύρω σου σε πούτσο, για τις φοβίες και τις ενοχές που έκανες ινστόλ στα μυαλά των παιδιών σου.

Ναι, ναι, ναι, αγαπημένες μαμάδες.

Μπορείτε να φρίξετε τύπου «ΤΙ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ Ο ΣΑΛΑΠΑΣ, ΕΜΕΙΣ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΤΣΕ ΤΣΕ ΤΣΕ ΦΟΥ ΛΟΥ ΦΟΥ ΛΟΥ ΦΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΞΕΡΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΚΙΝΤΙ», που δε διαφωνεί κανείς, αλλά παράλληλα με όλα τα παραπάνου, κάνετε και κάτι μαλακίες που κάνουν τον Ρομπέρτο Μπάτζο να σκέφτεται ότι βάρεσε καλό μπέναλτι τότες στο Μουνδιάλ.

Και ξεστομίζετε κάτι φράσεις ώρες ώρες που θέλω να σας βάλω να κάμετε τσουλήθρα με την κωλότρουπα σε σκουργιαζμένο ξουράφι, με τερματιζμό σε πισίνα από αλατολέμονο.

Πάμε να δούμε τις τοπ μαλακίες που λέτε ανά ηλικία και με μισείτε ελεύθερα μετά.

0-5 ΧΡΟΝΩΝΕ

«ΜΗ ΑΥΤΟ, ΜΗ ΕΚΕΙΝΟ, ΜΗ ΤΟ ΑΛΛΟ»

Καλά τα όρια, μάνα μου, χρειάζονται στα παιδιά, αλλά όταν φτιάχνει πυργάκια στην άμμο ας πούμε ή προσπαθεί να κάμνει κάτι με τα Λέγκο του κι εσύ κάνεις σαν ψυχαναγκαστική υστέρω που ξέχασε να πάρει το Σεροξάτ της επειδή έφαγε λίγη άμμο ή επειδή έβαλε το τουβλάκι στο στόμα και του σκοτώνεις ό,τι ψήγμα δημιουργικότητας έχει εκείνη τη στιγμή, ε, άντε και γαμήσου με Κινέζο μικροπούτση που είναι και πρόωρος εκσπερματιστής ναούμε.

Μωρή μαλάκω, εμείς τρώγαμε κουσέρβα κορνεμπήφ ενώ είχε σκάσει αντιδραστήρας στο Τσερνομπίλ και δεν πάθαμε τίποτα και θα πάθει ο κανακάρης σου επειδή έβαλε το Λέγκο, που έχει περάσει και ένα εκατομμύργιο τεστ τοξικότητας, στο στόμα;

Αλλά ναι, μωρέ, δίκιο έχεις, άμμος και Λέγκο και μαλακίες. Παρ’ του εκεί ένα τάμπλετ να απαλλαγείς από την παρουσία του και ταυτόχρονα να είσαι σίγουρη ότι δεν κινδυνεύει καθόλου, την ώρα που αυξάνει τον δείκτη ηλιθιότητάς του κατακόρυφα.

Μπουσταδιαλαποδωπέρα, γκιόσα.

5-8 ΧΡΟΝΩΝΕ

«ΑΧΧΧΧ, ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΑΦΗΝΕΤΕ ΟΠΟΥ ΝΑ ’ΝΑΙ, ΘΑ ΜΕ ΠΕΘΑΝΕΤΕ, ΟΛΑ ΕΓΩ ΤΑ ΚΑΝΩ ΕΔΩ ΜΕΣΑ»

ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΟΥ ΚΑΝΟΥΝΕ. ΚΑΙ ΛΙΓΑ ΕΙΝΑΙ. ΒΛΗΜΑ.

Άμα από γεννησιμιού των παιδιών σου τα ταΐζεις στο στόμα, τους καθαρίζεις το καρπουζάκι μην έχει κουκούτσα, τα ντύνεις λες και είναι καθυστερημένα και ανίκανα να ντυθούν μόνα τους από μια φάση και έπειτα και τρέχεις από πίσω σαν σκουπάκι να μαζέψεις και το τελευταίο ψίχουλο που αφήνουνε, ΓΚΕΣ ΓΟΥΑΤ!

Τα παιδιά σου έχουν πιστέψει ότι είσαι μια υπηρέτρια χωρίς μισθό, μια κινούμενη σκούπα, ντύστρα, ταΐστρω, κάνω-όλες-τις-δουλειές και ΈΤΣΙ ΘΑ ΣΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ!

Αν σε κάποια φάση τα μάθεις ότι μπορούν να είναι αυτόνομα, να κατουροχέζουν και να ντύνονται μόνα τους και να σέβονται τον κόπο σου, κάτι μπορεί να αλλάξει. Λέω ‘γώ τώρα.

Επίσης, ήμουνα τις προάλλες με φίλη νέα μάνα και πίσω ο γιος της περιεργαζόταν πράγματα και τα άφηνε κάτω και γενικά υπήρχε μια ακαταστασία, αλλά δεν ήτο και ενοχλητική, παιδάκι ήταν και έπαιζε, και αυτή ήταν σε φάση «ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΗΗΗΗΗΗ, ΑΧ, ΠΑΛΙ ΕΞΩ ΤΑ ΑΦΗΣΕΣ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙΙΙΙΙΙΙΙ».

«Ναι, Μαρία μου», της λέω, «δίκιο έχεις».

Και γυρνώντας στον Δημητράκη με το βλέμμα του γκόσπελ πάστορα που κάνει πρήτσινγκ και θέλει να σκιάξει το ποίμνιο ξεστομίζω.

«ΚΙ ΕΣΥ, ΡΕ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ, ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΜΗΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΓΥΡΙΖΕΙΣ, ΝΑ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΑ ΠΛΕΝΤΗΡΙΟ; ΠΤΟΥ ΣΟΥ, ΑΛΗΤΗ».

Νομίζω ότι δεν θα μου ξαναμιλήσει ποτέ. Όχι το παιδί. Η μάνα.

8-15 ΧΡΟΝΩΝΕ

«ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΟΥ, ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ, ΑΓΓΛΙΚΑ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ, ΜΕΤΑ ΤΖΟΥΝΤΟ, ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΚΟΛΥΒΗΤΗΡΓΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΩΔΕΙΟ ΣΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΚΙΘΑΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ»

ΜΩΡΗ ΒΛΑΜΜΕΝΗ.

Παιδί είναι, γαμώ, όχι ρομπότ με ειδικότητα στο μουλτιτάσκινγκ. Γιατί πρέπει εκτός από το σχολείο να κάνει και τρακόκιες δραστηριότητες; Το παιδί πρέπει πρώτα απ’ όλα να ΠΑΙΖΕΙ, και κυρίως να παίζει ΕΞΩ αν γίνεται.

Το να κάνει δέκα γλώσσες συν το σχολείο συν δυο αθλητικές δραστηριότητες συν τρία φροντιστήρια συν ωδείο ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΠΙΟ ΕΞΥΠΝΟ.

Αντίθετα, θα το εξαντλήσει και ο εγκέφαλός του δεν θα μπορεί να επεξεργαστεί όλες αυτές τις πλεροφορίες, γιατί είναι αδύνατον να κάνει τόσες συνδέσεις για τόσα διαφορετικά πράγματα, ακόμα κι αν ο άντρας σου είναι ο δόκτωρ Φρανκενστάιν και δεν το γέννησες, αλλά το φτιάξατε παζλάκι από μέλη του Νίκολα Τέσλα, του Αϊνστάιν, του Στιβ Τζομπς, του Λεονάρντο ντα Βίντσι και του Μπόμπι Φίσερ.

ΕΛΕΟΣ.

Πάρτε το εκεί πέρα το σουκού και πηγαίντε σε κάνα πάρκο και παίξτε μπάλα, κυλιστείτε σε καμιά λάσπη, αφήστε το να παίξει με άλλα παιδιά ΕΞΩ και τα κέρδη που θα πάρει θα είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά που θα πάρει στα έξι χιλιάδες φροντιστήρια που το στέλνεις.

Επίσης. Φροντιστήριο στο γυμνάσιο. Όσες το κάνετε αυτοχτονήστε σιωπηρά. Ο κόζμος θα γίνει λίγο καλύτερος.

15-18 ΧΡΟΝΩΝΕ

«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΕΡΩΤΕΣ ΕΙΣΑΙ ΜΙΚΡΟΣ-Η, ΕΧΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙ’ ΑΥΤΑ, ΤΩΡΑ ΔΓΙΑΒΑΖΜΑ ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΣΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ, ΜΗ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΝΑΣ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΣ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ ΛΑ»

Γύρω στα δεκαπέντε το παιδί, ανεξαρτήτως φύλου, έχει την επιθυμία να έχει σχέση με κάποιο παιδάκι του άλλου φύλου. Και όχι μόνο έχει την επιθυμία, αλλά είναι και έτοιμο σωματικά να έχει ερωτική σχεσούλα.

Μην εξάπτεστε, μωρέ μαλακιζμένες, ήρεμα.

Δεν είπαμε η κόρη σου να πίνει καφέ με τον Σειρηνάκη και να γυρίζει τσόντες που την πιτσιλάνε δέκα Οφορίκουε γκανγκπάνγκ ταυτόχρονα στη μάπα. Να αρχίσει να ανακαλύπτει τον εαυτό της ερωτικά μέσω της σχέσης με κάποιο αγοράκι της ηλικίας της είπαμε. Και μάλιστα, αν έχεις δώσει καλή ανατροφή στο παιδί σου, καλό είναι να έρχεται και σπίτι ο φίλος-φίλη του, να ξέρεις με ποιον είναι σε αυτήν την ηλικία.

Τι, όχι; ΟΚ.

Και μετά πάει ο άλλος είκοσι δύο χρονών και το μουνί το έχει δει μόνο στο Ίντερνε και έχει κάνει την πούτσα του λαστιχιέρα από το πολύ το χειρογλύκανο, ενώ εσείς σκληρίζετε «ΑΣΕ ΠΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ, ΒΓΕΣ ΕΞΩ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΚΑΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ, ΑΧ ΕΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΣΟΥ…».

Δεν σας πιάνει κανείς πουθενά, γαμώ την πουτάνα μου. Πουθενά λέμε.

18-26 ΧΡΟΝΩΝΕ

«ΤΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΦΕΞΑΛΑ, ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ, ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ, ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΗ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙΣ ΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ»

Άλλη κλασική παπαριά καμαρωτή της ελληνικής οικογένειας.

Δικηγόρος ο πατέρας;

Ούλοι δικηγόροι θα γίνετε, δεν ξέρετε εσείς, ξέρω γω.

Γιατρός ο πατέρας;

Ούλοι γιατροί, πιο πολλοί γιατροί κι απ’ τα μυθιστορήματα του Κρόνιν.

Αρχιτέχτων ο μπαμπάς;

Μην τολμήσει και δε γίνει κανένας Γκαουντί και να μη χτίσει πύργους και παλάτχια, μαύρα του μακαρούνια λέμε.

Και η προέκταση της μαλακίας είναι το γεγονός ότι πρέπει ούλοι να δώκουμε Πανελλήνιες, να σπουδάσουμε δίνοντας ένα σκαζμό λεφτά, να φάμε έξι εφτά χρόνια από τη ζωή μας, μετά να πάμε φαντάροι αν είμεθα άνδραι και μετά με το πτυχίο του φιλολόγου να τυλίγομε σοφλάκια.

Και γαμώ, Ελληνίδα μαμά. ΠΡΑ-ΒΟ.

ΚΛΑΠΑ ΚΛΑΠΑ ΚΛΑΠΑ ΚΛΑΠΑ ΚΛΑΠΑ.

Μόλις χειροκρότησα με τα αρτίδγια μου, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΡΗΖΜΕΝΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ Η ΝΑΣΑ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΒΡΗΚΕ ΑΛΛΟΥΣ ΔΥΟ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΣΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Εν τω μεταξύ, τι κόλλημα να μη γίνουν τα παιδιά σας καλλιτέχνες, αλλά αυστηρά διοικητικά στελέχη και διευθυντάδες; Τι φάση; Αυτό που έχει σημασία είναι το παιδί να είναι ευτυχισμένο και, αν είναι καλλιτεχνική φύση, με το που το κάνεις τραπεζίτη να κάθεται πίσω από ένα γκισέ, όσα βγάλει θα τα φάει στους ψυχίατρους. Είναι τόσο στανταράκι που το έχει κλειδώσει ο ΟΠΑΠ.

ΞΕΚΟΛΛΑΤΕ.

26 ΚΑΙ ΒΑΛΕ

«ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΑΛΛΟΥ, ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΕΔΩ ΔΙΠΛΑ, ΕΔΩ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ, ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΚΟΝΤΑ, ΠΕΣ ΠΩΣ ΤΥΧΕΙ ΚΑΤΙ, ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑΝ ΑΘΡΩΠΟ»

Βλέπεις κάτι φάσεις που τα παιδιά παίρνουν κάτι υπερδάνεια και χτίζουν σπίτια δίπλα στων γονιών, οι γονείς βοηθάνε, τους κρατάνε τα παιδιά και όλοι μαζί είναι ευτυχισμένοι.

«Μα είναι κακό αυτό;», είναι η πρώτη ερώτηση που έρχεται στο μυαλό του αγαπητού αναγνώστη.

ΝΑΙ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ. ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ. ΜΠΟΥΣΤΟΥΔΙΑΛΟΥΑΠΟΔΩΠΕΡΑ.

Η ατάκα που ακούγεται συνήθως για να δικαιολογήσει την κατάστα είναι «είμαστε πάρα πολύ δεμένοι, η αξία της οικογένειας, τα παιδιά μάς αγαπάνε λα λα λα λα», αλλά αυτό που εννοούν είναι «ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΩΝΕ, ΑΜΑ ΦΥΓΟΥΝΕ ΘΑ ΜΑΣ ΒΑΡΕΣΕΙ Η ΚΑΤΑΘΛΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΡΕΜΕΡΟΝ ΒΡΑΖΜΕΝΑ ΣΕ ΣΟΥΠΑ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ».

Με φυσικά επακόλουθα να πας να γαμήσεις και να μπαίνει η πεθερά μέσα «Α, ΣΥΓΓΝΩΜΗΝ, ΦΕΥΓΩ, ΦΕΥΓΩ», να απλώνεις ρουχαλάκι και να σου κάνει παρατήρηξη ο πεθερός, λες και κάνει λάθος τρίπλα ο Τσάρτας και πετάγεται ο γηπεδικός και λέει «ΟΧΙ ΕΤΣΙ, ΡΕ ΒΑΣΙΛΗ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΣΑ», και το χειρότερο, μαλάκα μου, να μην έχεις καταλάβει ότι δεν έχεις πχια έλεγχο στην ανατροφή των παιδιών σου, μια και με την πρώτη ευκαιρία τα παρατάς στο μπαπού και τη γιαγιά.

Και ποιος τα δημιουργεί ούλα αυτά συνήθως; Ε; Πχοιοοοοοος;

Η ΜΑΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΟΥ ΑΤΑΚΑ.

Και για να κλείσω, θα πω ατακάρα που είχε πει φίλος.

«Η απόσταση που θα μένεις από τα πεθερικά ή τη μάνα και τον πατέρα σου, φίλε, πρέπει να είναι τουλάχιστον τέτοια που να χρειάζονται παπούτσι για να έρθουν σπίτι σου. Άμα μπορούν να έρθουνε με παντόφλα, τη γάμησες».

babis banner2

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

«ΑΧΧΧΧΧΧΧ, ΤΗΝ ΠΛΗΓΩΣΕΣ ΤΗ ΜΑΝΟΥΛΑ, ΘΑ ΜΕ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ, ΚΑΙ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΤΕΣ»

Τι έγινε; Μόλις ανακάλυψε η μανούλα ότι τελείωσαν τα όπλα για να γίνει το δικό της;

Μισό, να βγάλει έξω το συναισθηματικό μπαζούκα, να ρίξει το απόλυτο βλήμα ενοχών και στο τέλος να καταφέρει αυτό που θέλει.

Δεν το έχω καταλάβει ποτέ αυτό, μα τη Μπαναγία.

Δηλαδή αν οι απόψεις σου με το παιδί σου για κάποιο θέμα συγκρούονται, θα πρέπει να κάνει στο τέλος το δικό σου για να μη σε στεναχωρήσει ασούμε και βγάλεις καμιά άφτρα;

Ρε, δε μπα να γαμηθείς; Σκέψου το, μπορεί να ξελαμπικάρεις.

Η Ελληνίδα μάνα, φίλε, είναι ΣΠΕΣΙΑΛΙΣΤΑΣ στο να δημιουργεί ενοχές. Μιλάμε για νάτσουραλ, όχι μαλακίες, η φάση είναι λες και έχουνε το πρόγραμμα στον εγκέφαλό τους για όλη τους τη ζωή και μόλις γεννάνε κάνει αυτόματο ινστόλ και φορτώνουνε γκιλτς όλο το οικογενειακό φάσμα. Ο Μάηκολ Τζόρνταν της δημιουργίας ενοχώνε.

Δεν θα πάθει ΤΙΠΟΤΑ η μανούλα σου, φίλε, αν παντρευτείς την γκόμενα που δεν θέλει ή αν έχεις μηχανάκι ή αν βγαίνεις πολύ έξω ή αν στην τελική δε σ’ αρέει το μονί γενικότερα και θες να πηγαίνεις με τα φιλαράκια σου σε γκέη μπαρζ και να κάνεις μονόζυγο σε πούτσες.

ΚΑΠΕΛΟ ΣΟΥ.

Κι αν κάθε φορά που της λες κάτι που δεν της αρέσει ξαφνικά την πιάνει η καρδιά της ή στεναχωριέται και δεν το αντέχει, υπάρχουν καλοί γιατροί να πάει, και καρδιολόγοι και ψυχίατροι, να της περάσει.

Τη ζωή που θες θα κάνεις, όχι τη ζωή που έχει διαλέξει η μαμά στο κεφάλι της για σένα.

ΣΠΕΣΙΑΛ ΕΞΤΡΑ ΤΙΠ ΧΩΡΙΖΜΕΝΩΝ ΓΟΝΙΩΝ

Και δεν αφορά μόνο μάνα.

Επειδής έχω δει δυο-τρεις τέτοιες περιπτώσεις τώρα τελευταία, αν είσαι χωριζμένος γονιός και με κάποιον τρόπο…

Α) Κακολογείς τον άλλο γονιό στο παιδί σου

Β) Δεν του επιτρέπεις να το δει

Γ) Σκοτώνεστε μπροστά στο παιδί

…γκες γουάτ.

Σου αξίζει μόνο μία τιμωρία.

ΝΑ ΠΛΕΝΕΙΣ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΣΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΚΑΤΟΒΟΥΡΤΣΑ ΤΟΥ ΜΠΑΝΙΟΥ, ΤΟ ΠΙΓΚΑΛ ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΤΑ ΕΞΗΣ.

Α) Τα προβλήματά σας είναι δικά σας, μην τα περνάτε σε έναν αθώο άνθρωπο

Β) Αν μισείς τον πρώην σύντροφό σου, σκέψου ότι κάποτε τον διάλεξες για πατέρα-μητέρα του παιδιού και, ακόμα κι αν ως σύντροφός σου απέτυχε, ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ.

Γ) Το να μην επιτρέπεις σε κάποιον που θέλει να βλέπει να παιδιά του να το κάνει είναι από τις χειρότερες μορφές φασισμού και αν το κάνεις, βάλε και μπλούζα Κασιδιάρη και βγες όξω. Μόνο πήγαινε για καφεδάκι Εξάρχεια, να είμαστε σίγουροι ότι θα γλιτώσουμε.

Τώρα μπορείτε να με μισήσετε ελεύθερα. Και εγώ, ως συνήθως, να τυπώσω το χαρτί με τα σχόλια χέητ, να το κάνω βεντάλια και να αερίσω τα πελέ μου, γιατί έχει και λίγο ζέστα.

Καλημέρα σας.

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.