ιστοριες

Εκεί στον Φάρο των Χανίων

Από  | 

Το είχαμε ονειρευτεί  κ τίποτα δεν θα άλλαζε τα σχεδία μας…

Η  παιδική μου φίλη Κατερίνα και εγώ βάλαμε τα λευκά μας φορέματα. Κάναμε μπούκλες τα μαλλιά  μας. Στολιστήκαμε σαν επιτάφιοι (κάπως κραυγαλέες) θα λεγα!  Ψεκαστήκαμε με κολόνια  λεμόνι »Μυρτώ» και ξεκινήσαμε για το μεγάλο ταξίδι.  Μόλις λίγα μέτρα ήταν από τα σπίτια μας ο μεγάλος Αιγυπτιακός Φάρος.  Λιμάνι των Χανίων. Ζωή και  ομορφιά ! Μα εμείς μόνο 13 χρόνων,  ανέμελες, δροσερές αύρες ,  φλύαρες (όπως όλα τα κορίτσια στην εφηβεία ). Γελάσαμε με την τρελή αυτή απόφαση. Να χαράξουμε  λέει τ’ αρχικά των ονομάτων μας πάνω στο θαλασσο-δαρμένο πέτρινο φανάρι.  Αρχές του Σεπτέμβρη η Κατερίνα θα γύριζε στην Νότια Αφρική. Εγώ θα επέστρεφα στο σχολείο μου. Όμως τώρα ζούσαμε ένα καυτερό Αύγουστο. Οι μέρες μύριζαν γιασεμί και  αλμύρα  και τα βράδια νυχτολούλουδο και μαστίχα υποβρύχιο … Κάθε απόγευμα η θεία μας γέμιζε τα ποτηράκια με αυτό το λευκό βανιλλένιο  γλύκισμα. Το αφήναμε να λιώσει αργά μέσα στο στόμα!»Έχω ένα σύννεφο στα μάτια μου έλεγα σηκώνοντας το κεφάλι  στον απαλό γυαλένιο ουρανό και  ένα σύννεφο νοστιμιάς  στο στόμα»… Γελούσαμε ανέμελα. Πότε κάτω από το στερέωμα των αστεριών και τα πρωινά κάτω από το μελένιο ήλιο της Κρήτης.

Kαι  εκείνη γελούσε ασταμάτητα και μου λεγε »Μα εσύ να δείς που θα γίνεις ποιήτρια ή ζωγράφος θα το δεις  χα χα κάτι άλλο δε μπορείς να γίνεις. Δε μπορείς»

Επιστρατεύτηκε λοιπόν  ο  ελβετικός σουγιάς του πάτερα της και ξεκινήσαμε ένα απογευματάκι.  Τρώγαμε  κάτι νόστιμες σοκολάτες σε όλη τη μικρή  διαδρομή . Πίναμε νερό από τα πολύχρωμα παγούρια μας.  Λατρεύαμε  τον  ήλιο που  ακόμα δεν είχε πέσει μες στο νερό. Μα πόσο ξαφνικά  βυθίζονταν πια εκείνος ο ήλιος!  Και  ούτε ένας θόρυβος ούτε ένα μπουμ … Είχε και  ένα μαντολίνο φέρει από την ξενιτειά το γρατζουνούσε και του τραγουδούσε .΄΄Εσύ θα γίνεις Κατερίνα τραγουδίστρια  ή ηθοποιός την ρωτούσα τι θα γίνεις; »Εγώ θα γίνω ταξιδιωτικός δημοσιογράφος ΄΄μου απαντούσε.  Σαν ανίδεη  ανάθεμα και αν καταλάβαινα τι είναι αυτός ο ΄΄ταξιδιώτης   δημοσιογράφος΄΄  διότι  τρομακτική ήταν για μένα κάθε  είδους περιπέτεια . Φοβόμουν  τα  πλοία και τα τρένα! Στο αεροπλάνο λιποθύμησα μια φορά που μπήκα. Εδώ θα αφήσω τα  νεανικά κοκαλάκια μου  σκέφτηκα και να κόπηκε η αναπνοή μου πάνω στην απογείωση.  Δυσκολεύτηκαν να με συνεφέρουν . Και εγώ ντρεπόμουν που ένα ολόκληρο αεροπλάνο είχε στρέψει την προσοχή του σε έμενα. Ταξιδιωτικός δημοσιογράφος α πα α πα…

Μ’ ένα μικρό γρατζούνισμα τ’ αρχικά μας σχεδιάστηκαν λίγο στραβά άλλα απαλά σαν αρχαία γραφή »Για πάντα φίλες»  Κατερίνα κ Μυρτώ. Τα παρατηρήσαμε από κοντά ,  μετά από μακριά. Ξανά τα ίδια . Μας άρεσαν κ δεν μας άρεσαν. Πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Λυπημένες !

Δεν ήρθε τον επόμενο χρόνο . Ούτε τον μεθεπόμενο. Πήγανε στην Αυστραλία διακοπές. Πήγανε στην Αίγυπτο…Θα αντέχαμε άραγε στο πέρασμα των χρόνων ; Η απόσταση κλονίζει  φιλίες   ή  τις θεριεύει. Πότε δε ξέρεις…Εμείς όμως επικοινωνούσαμε συχνά . Με γράμματα, τηλέφωνα και αργότερα ίντερνετ. Μαζί μοιραστήκαμε χαρές κ πίκρες!Δεν  χαθήκαμε γιατί  άραγε ; ΔΕ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΧΑΘΟΥΜΕ  ΓΙΑΥΤΟ …

Εκείνη σπούδασε ζωγράφος στην σχολή Καλών Τεχνών στην Νότια Αφρική. Και εγώ έγινα δημοσιογράφος. Πολεμική ανταποκρίτρια. Παλαιστίνη, Λίβανο, Ιράκ, Βοσνία , Ναγκόρνο Καραμπάχ, Σουδάν -Αφγανιστάν . Ο χειρότερος, πάντως, πόλεμος για το δημοσιογραφικό λειτούργημα, ήταν ο εμφύλιος της Γιουγκοσλαβίας. 94 ρεπόρτερ  εργαζόμενοι για τα ΜΜΕ έχασαν τη ζωή τους. Η Συρία, με τον δικό της εμφύλιο, έχει ήδη καταφέρει να σπάσει αυτό το αρνητικό ρεκόρ. 110 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν  από πυρά αντρών του Άσαντ ή αντικαθεστωτικών, μέσα στα 2 χρόνια του πολέμου. Η μητέρα  μου κάθε φορά που έφευγα το χε καημό κ με κοίταζε σαν να ναι η τελευταία φορά.

Η Κατερίνα ήρθε ξανά όταν είχα επιστρέψει από Συρία. Η γιαγιά της πέθαινε και ήρθε για το τελευταίο αντίο την συνάντησα  λοιπόν μετά από 25 ολόκληρα χρόνια. Μητέρα δυο παιδιών. Εγώ ακόμα ελεύθερη .  Αλλά πάντα αποφασισμένη  όχι μόνο να ασκήσω  ένα επάγγελμα, αλλά και να το ενσωματώσω ως τρόπο ζωής.

Περπατήσαμε το ίδιο ανέμελα. Μοσχοβολούσε η θάλασσα και έφερνε αναμνήσεις  μοσχοβολούσε και το  γλυκό κουταλιού τριαντάφυλλο που φάγαμε . Αυτή ήταν κ μυρωδιά της πόλης μας . Αλισάχνη κ τριαντάφυλλα από τους κήπους. Και όταν αντικρίσαμε τ΄’ αρχικά μας αναλλοίωτα στο χρόνο. Συγκινηθήκαμε.  Εκείνη σαν ρομαντική ζωγράφος μου είπε  »Σαν τη φιλία μας ε ;Εγώ πάλι θυμήθηκα που τρώγαμε σοκολάτες  σαν  λαίμαργα  κοριτσάκια. »Κατερίνα θυμάσαι ;Πόσο ευτυχισμένες ήταν η διαδρομές μας στο φάρο; Πόσο ειρήνη ζήσαμε και ομορφιά;΄Έζησα και την άλλη πλευρά εγώ όμως»

Στην Παλαιστίνη άλλο ειδεχθή και αποτρόπαιο μέσο εξόντωσης των παιδιών ήταν και τα περίφημα candy bar bombs.  Μικρές βόμβες ανάφλεξης και αερίου σε συσκευασία σοκολάτας τα οποία πετούσαν σε κατοικημένες και αγροτικές περιοχές τζιπ και ελικόπτερα του στρατού αλλά και οργανωμένοι Ισραηλινοί έποικοι. Οι μεταμφιεσμένες σε σοκολάτες μικρές βόμβες εκρήγνυνται στα πρόσωπα των παιδιών. Πολλά παιδιά σκοτώθηκαν άλλα κάηκαν κι άλλα έμειναν τυφλά. Μέχρι και παιδιά 4 χρόνων σύμφωνα με έρευνα ειρηνιστικής οργάνωσης ήταν θύματα αυτού του διεστραμμένου τρόπου εξόντωσης που θυμίζει τις παγιδευμένες με παιχνίδια νάρκες που άφηναν στο διάβα τους οι ναζιστές στρατιώτες μετά την αποχώρησή τους από την Ελλάδα και αλλού. Εγώ ήμουν πολυ χαρούμενη που μασουλούσα σαν παιδί γλυκές σοκολατένιες  μέρες .Και που δεν έζησα μέρες θεριά. Τις έζησα αργότερα όμως κ τις κατέγραψα για την ανθρωπότητα

»-Πικρή η ζωή που ναι για μερικούς ανθρώπους μουρμούρισε …»

΄΄Όχι για μερικούς την διόρθωσα. Άλλα για πολλούς πάνω σε  αυτό το πλανήτη ‘

Χαϊδέψαμε τ’ αρχικά μας αγκαλιασμένες στην άκρη του φάρου .

΄΄Να προσέχεις μου ‘πε και  δάκρυσε»Δεν ήξερα ότι έχω μια  τόσο γενναία φίλη όταν την είχα τόσο πλάι μου παλιά. Νόμιζα ότι μέσα στ’ αεροπλάνα κλαίει και φοβάται. Πόσο λάθος έκανα. Η φίλη μου είναι εκεί όταν οι βόμβες χορεύουν πλάι της …» -Τι σκέφτεσαι αλήθεια όταν οι βόμβες  κάνουν πάρτι ;»με ρώτησε . »Σκέφτομαι αυτό που είπε ο Β. Ουγκώ της απάντησα . »Ακόμα και η πιο σκοτεινή νύχτα θα τελειώσει και ο ήλιος θα ανατείλει ξανά.»


KATHISMATA2


babis banner2

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.