ιστοριες

Αλίμονο στους νέους; Τόπο στα νιάτα!

Από  | 

«Αλίμονο στους νέους» ,ο τίτλος της παλιάς αγαπημένης μου ταινίας που έβλεπα σαν παιδί γνωρίζοντας απέξω κάθε ατάκα. Ο πρωταγωνιστής  πούλησε την ψυχή τους στο Διάβολο σαν τον Φάουστ του Γκαίτε, αλλά… διαπίστωσε πως μόνο τα νιάτα δε φτάνουν!

 Η φράση λοιπόν πιο επίκαιρη από ποτέ. Αλίμονο στις γενιές  που δε μπορούν να χαρούν τη νιότη τους ανέμελα .Η ανεργία μας μαστίζει στην πιο δημιουργική φάση της ζωής μας εν μέσω οικονομικής κρίσης, το τέρας του ρατσισμού απλώνεται πάνω από τα κεφάλια μας, και τόσα άλλα… Δεν έφταναν όλα αυτά λοιπόν, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την… κακοψυχιά. Και λυπάμαι ειδικά για τα πολύ νέα παιδιά που είναι στο ξεκίνημα της προσπάθειάς τους να ενταχθούν στις κοινωνικές δομές. Λυπάμαι που μέρα με τη μέρα διαπιστώνω ότι υπάρχουν όλο και περισσότεροι αποκτηνωμένοι και κακόψυχοι άνθρωποι. Και θα δείτε τι εννοώ:

l

Παίρνω την αστική συγκοινωνία και απέναντί μου κάθεται μια κοπελίτσα γύρω στα   20κάτι και ένας κύριος κάπου στα 65. Ο κύριος λοιπόν ρώτησε το κορίτσι για μια φίλη της τι κάνει και η κοπελίτσα είπε ότι γράφτηκε σε ένα ΙΕΚ. Ποιος είδε το Θεό και δεν τον φοβήθηκε. Το στόμα του έγινε μια γραμμή κακίας, τα μάτια του μίκρυναν και άρχισε να εκσφενδονίζει  χολή τύπου : «να έστρωνε τον πισινό της να διαβάσει» κ.λ.π. Η κοπέλα του απάντησε «μα πέρασε στη Ζάκυνθο αλλά δε συνέφερε οικονομικά να πάει». Και μετά του είπε πως η ίδια κάνει την πρακτική της άσκηση σε ένα ξενοδοχείο.

 Αντί λοιπόν ο βλάκας να της πει καλή σταδιοδρομία άρχισε τις κακίες : «και πού το ξέρεις ότι θα σε κρατήσουν; Και πού θα βρεις μετά δουλεία; Σαν εσένα θα βγουν άλλες 300 και σου δίνω το χειρότερο ενδεχόμενο ότι μπορούν να πάρουν άλλες».

Η κοπελίτσα μαζεύτηκε στη θέση της αμίλητη και είδα μπροστά στα μάτια μου ένα κορίτσι από ολάνθιστο λουλουδάκι  με όλη τη χάρη και δροσιά της νιότης να μαραίνεται. Όπως σας στο λέω. Σε δευτερόλεπτα.

KATHISMATA2

Ο κύριος κατέβηκε στην επόμενη στάση. Πήγα και κάθισα δίπλα της και της είπα ότι επειδή είχα παρακολουθήσει το διάλογο (δεν ήταν και δύσκολο, μίλαγαν δυνατά και απροκάλυπτα) να μη φοβάται, ότι έχει τα νιάτα της και ότι όλα θα πάνε καλά και να σκέφτεται θετικά. Και να μη λαμβάνει το χειρότερο ως ενδεχόμενο στη ζωή της. Η κοπέλα μου είπε ότι τον είχε καθηγητή αυτόν τον τύπο στο σχολείο. Και σκέφτηκα πόσο επικίνδυνοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Ναι. Με προετοιμάσατε κι εμένα για το χειρότερο. Μου χαλάγατε το κέφι, μου προκαλούσατε στρες σε μια ηλικία που δεν θα έπρεπε να ξέρω τι σημαίνει στρες. Και ξέρετε τι έμαθα εν τέλει; Όσο κι αν προετοιμάζεσαι για το χειρότερο πάντα απροετοίμαστος θα’σαι. Νόμος.

Η καλή κακόψυχη μανδάμ που μας άκουγε παραδίπλα είπε περισπούδαστα ότι καλά της τα είπε ο κύριος και ότι δεν δε γίνεται να σκεφτόμαστε μόνο θετικά. Σαφώς. Αλλά δε γίνεται να σκεφτόμαστε και μίζερα. Κοίταξα με απαξίωση την γερασμένη κακιασμένη μούρη της και της είπα ότι είναι απαράδεκτο να κόβεις τα φτερά ενός νέου. Δηλ με το να χαλάσει η διάθεση ενός ανθρώπου τη δεδομένη στιγμή αυτό  τον  προστατεύει από κάτι; Δε φτάνει που ολόκληρες γενιές πληρώνουμε και θα πληρώνουμε τα δικά σας λάθη μιλάτε κι από πάνω αντί να ενθαρρύνετε λίγο τα νέα παιδιά.

Κατέβηκα από το λεωφορείο και το μόνο που  ήθελα ήταν να φωνάξω: «Τόπο στα νιάτα μωρέ! Τόπο στα νιάτα!»


babis banner2

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.