ΑΝΘΗ

Το απόγευμα στην παραλία

Από  | 

Κι έρχονται αυτά τα ανοιξιάτικα απογεύματα του Απρίλη, που παραδόξως είναι τόσο ζεστά, όμορφα μελαγχολικά και που με τίποτε δε σε κρατάνε μέσα στο σπίτι. Θέλεις, επιστρέφοντας από τη δουλειά, να πετάξεις την τσάντα, να πιεις λίγο δροσερό νερό και γρήγορα να ξανακλείσεις πίσω σου την πόρτα και να βγείς έξω. Αν είσαι πολύ κουρασμένος, ίσως βγείς για καφέ στη γειτονιά σου, αν πάλι έχεις διάθεση να ξεφύγεις λίγο από τα όρια της περιοχής και της καθημερινότητάς σου, θα κατέβεις κέντρο.

Τι σημαίνει «κατεβαίνω κέντρο» όταν ζεις στη Θεσσαλονίκη;

φωτο: Ανθή Πάνου

Σημαίνει πως θέλεις να πάς Εγνατία, ή Πλατεία Αριστοτέλους, και καταλήγεις να περπατάς στην παραλία. Βολτάρεις χαζεύοντας τη θάλασσα, βλέπεις τα καφέ-καραβάκια που πηγαινοέρχονται με τον κόσμο μέσα σε αυτά, τους αυτοσχέδιους πάγκους πάνω στην παραλία με τις γρανίτες , τα ποπ κορν, το μαλλί της γριάς, τους ανιματερ που παριστάνουν τα αγάλματα, να στέκονται ακίνητοι για ώρες, περιμένοντας τους γονείς να πλησιάσουν και να φωτογραφίσουν τα παιδιά τους , ρίχνοντας κέρματα μέσα σ το κυπελλάκι, ομάδες τουριστών που ποζάρουν με φόντο τον Λευκό Πύργο, ζευγαράκια που περπατάνε χέρι-χέρι, ποδηλάτες, ανθρώπους που κάνουν τζόκινγκ, περίεργους τύπους που απλά κάθονται και χαζεύουν τους περαστικούς, παρέες φοιτητών που χαίρονται, ξαπλώνοντας ,στο γρασίδι.

Και είναι τόσο ωραία να γίνεσαι ένα με αυτούς τους ανθρώπους, μια παρέα, σα να δίνετε ραντεβού από τις 5 το απόγευμα μέχρι αργά τη νύχτα, να συναντηθείτε όλοι εκεί κ ο καθένας να κάνει αυτό που θέλει κατά μήκος της παραλίας, να διασκεδάσει όπως μπορεί ή και να χαλαρώσει. Και σκέφτεσαι πως κάποιους από αυτούς τους ανθρώπους τους συνάντησες το πρωί στην εφορία, στο ΙΚΑ, στον ΟAEΔ, στο λεωφορείο, ίσως μάλωσες και μαζί τους, νευρίασες, τους χαρακτήρισες ξινούς και μουντρούχους, σου χάλασαν την ημέρα, όμως, λες και το απόγευμα, συναντώντας τους εκεί, ομορφαίνουν, γλυκαίνουν, αλλάζει η διάθεσή τους, όπως και η δική σου, λες και το απόγευμα που βολτάρουν στην παραλία, γίνονται άλλοι άνθρωποι.

Κάπως έτσι είναι τα απογεύματα στην παραλία της πόλης, χαρούμενα, πολύβουα…

Αρχίζουν με ήλιο ζεστό να καίει το πρόσωπό σου και τελειώνουν αντικρίζοντας από μακριά τα φώτα του λιμανιού, των σπιτιών, των αυτοκινήτων που σε προσπερνούν.

(φωτό εξωφυλλου: Μάνος  Αντώναρος)

Σχόλια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.